7 Σεπτεμβρίου…
Οσία Κασσιανή η Υμνογράφος…
Η Αγία Κασσιανή , η Κασσία , η Ικασία , η Εικασία , η υμνογράφος γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη , έζησε στα χρόνια του Βασιλιά Θεόφιλου 829 – 842 μ.Χ. …
Ήταν έξυπνη αλλά και όμορφη , πήρε μέρος στην τελετή επιλογή νύφης για τον Αυτοκράτορα Θεόφιλο , από τη μητριά του Ευφροσύνη , ο Αυτοκράτορας επέλεγε την σύζυγο της αρεσκείας του , δίνοντας της ένα χρυσό μήλο …
Θαμπωμένος από την ομορφιά της , την πλησίασε και είπε , ως άρα δια γυναικός ερρύη τα φαύλα , η Κασσία ετοιμόλογη του απάντησε , αλλά και δια γυναικός πηγάζει τα κρείττονα , ο εγωισμός του Θεόφιλου τραυματίστηκε με αποτέλεσμα να απορρίψει Την Κασσιανή και να επιλέξει την Θεοδώρα για σύζυγο του …
Η Κασσιανή έγινε Μοναχή , το 843 μ.Χ. Ίδρυσε ένα κοινόβιο στα δυτικά της Κωνσταντινούπολης κοντά στα τείχη της πόλης , του οποίου έγινε η πρώτη Ηγουμένη , ο Αυτοκράτορας συνεχίζοντας να είναι ερωτευμένος , επιθυμούσε να την δει για μία τελευταία φορά πριν πεθάνει , πήγε στο Μοναστήρι όπου βρισκόταν …
Εκείνη δεν θέλησε να τον δει και κρύφτηκε , ο Θεόφιλος βλέπει το Τροπάριο που ψάλλεται την μεγάλη Τρίτη , μισοτελειωμένο πάνω στο τραπέζι και γράφει , ο Στίχος ήταν , ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν , κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα , τῷ φόβῳ ἐκρύβη …
Φεύγοντας καταλαβαίνει ότι η Κασσιανή κρύβεται στην ντουλάπα αλλά δεν μιλάει , σεβόμενος την επιθυμία της , μετά την αναχώρηση του Αυτοκράτορα , Εκείνη διάβασε την προσθήκη του και στην συνέχεια ολοκλήρωσε τον Ύμνο …
Η μεγάλη Ποιήτρια , υμνογράφος και μελωδός της Εκκλησίας μας , ταξίδεψε στην Ιταλία , την Κρήτη και στην Κάσο , η Αγία Κασσιανή τελείωσε η επίγεια ζωή της …
Μετά την Κοίμηση της , Τοποθέτησαν το σώμα της σε μαρμάρινη Λάρνακα , την έβαλαν σε Παρεκκλήσιο , που ήταν Αφιερωμένο στο όνομα της …
Σώζεται σήμερα η Λάρνακα και το βυζαντινό ψηφιδωτό του 9ου Αιώνα μ.Χ. , στο Εκκλησάκι υπάρχει εντοιχισμένη πλάκα με το σημείο του Σταυρού , χρονολογία το 890 μ.Χ. , από την Κάσσο τα Οστά Της Οσίας έχουν μεταφερθεί στην Ικαρία …
Αποτελεί την πλέον επιφανή Γυναίκα Μελωδό , έγραφε τους ύμνους και την Μελωδία στην Ιστορία της Βυζαντινής Μουσικής , ο Σωφρόνιος Ευστρατιάδης αναφερόμενος στο Έργο της , έγραψε ότι , το χαρακτηρίζει γλυκύτης μέλους ακορέστου …
Στην Αγία Κασσιανή αποδίδονται σαράντα πέντε Έργα , από τα οποία τα είκοσι τρία είναι χωρίς αμφιβολία δικά της , ενώ τα υπόλοιπα είναι αγνώστου προελεύσεως , έχει μελοποιήσει κείμενα πολλών υμνογράφων , από τα πιο γνωστά Τροπάρια είναι , το Περίφημο , Κύριε ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή , που ψάλλεται στους Ναούς το βράδυ της μεγάλης Τρίτης …….
Το Τροπάριο Της Κασσιανής …
Κύριε , ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα Γυνή , τὴν σὴν αἰσθομένη Θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν , ὀδυρομένη μύρα σοι , πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει , Οἴμοι , Λέγουσα , ὅτι νὺξ μοι , ὑπάρχει , οἶστρος ἀκολασίας , ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος, ἔρως τῆς ἁμαρτίας …
Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων , ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ , κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας , ὁ κλίνας τοὺς Οὐρανούς , τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει , καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας , ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν , τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις , ὧν ἐν τῷ Παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν , κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα , τῷ φόβῳ ἐκρύβη …
Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους , τίς ἐξιχνιάσει ψυχοσῶστα Σωτήρ μου , Μὴ με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς , ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος …….
Απολυτίκιο …
Βασιλέως γηΐνου τὸν πόθον ἔρωτος , ὑπεριδοῦσαν ἐμφρόνως , Κασσιανὴν εὐκλεῆ , δι’ ἀγάπην τοῦ Παντάνακτος ὑμνήσωμεν , ὡς ἀρετῆς ὑπογραμμόν καὶ ποιήτριαν σεπτήν , ἀσμάτων τῶν θειοτάτων , ἣν καὶ πρεσβεύειν ἀπαύστως , ἐλεηθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
