15 Αυγούστου …
Σύναξη Της Παναγίας της Ελεούσας , στην Ξυνιάδα Δομοκού …
Ἔλεος πηγάζουσα ὦ Ἐλεοῦσα , Ἡ Εἰκών σου δέδοται ἡμῖν ἐκ γαίης , Εἰκάδι γῆθεν Εἰκὼν Θεοκύμονος πρώτη φαάνθη …
Οι φοβεροί σεισμοί , που συγκλόνισαν την Θεσσαλία στις 30 Απριλίου του 1954 μ.Χ. , ημέρα της Ζωοδόχου Πηγής , έμειναν αξέχαστοι στους παλιότερους κατοίκους της περιοχής , έμεινε αξέχαστη η ημέρα αυτή για τους κατοίκους του χωριού Ξυνιάδα και πιο πολύ για τον μικρό Αθανάσιο Σύρο , που είδε με τα μάτια του Την Υπεραγία Θεοτόκο …
Ο ηλικίας οκτώ ετών τότε , Αθανάσιος Νικολάου Σύρος , ενώ έπαιζε το απόγευμα της Παρασκευής μαζί με άλλα παιδιά στην πλαγιά του βουνού είδε μπροστά του μια μαυροφόρα γυναίκα ξυπόλητη να κάνει Μετάνοιες , τα τρία σημεία που Προσκύνησε η άγνωστη αυτή γυναίκα άρχισε ο τόπος να αναδύει μια γλυκιά Ευωδία …
Τότε τα παιδιά τρέχοντας πηγαίνουν στους συγχωριανούς τους και αναφέρουν όσα είπε ότι είδε ο Αθανάσιος , εκείνοι σπεύδουν να διαπιστώσουν το γεγονός , επαναλαμβάνει ότι βλέπει την άγνωστη γυναίκα να κάνει Μετάνοιες στο ίδιο μέρος , δεν μπορούσαν να διακρίνουν τίποτε και τον ρωτούσαν επίμονα να τους πει που ακριβώς βλέπει την μαυροφόρα γυναίκα , οσφραίνονταν μόνο την γλυκιά Ευωδία που προέρχονταν από το σημείο που το μικρό παιδί έλεγε ότι έβλεπε να κάνει Μετάνοιες η άγνωστη μαυροφόρα γυναίκα …
Η δεύτερη Εμφάνιση Της Παναγίας στον ύπνο του Αθανάσιου το ίδιο βράδυ , η άγνωστη γυναίκα έχει ένα Φωτεινό Στεφάνι στο κεφάλι της και ο μικρός τρομαγμένος την ρωτά , Γιαγιά ποια είσαι εσύ και τι θέλεις από μένα , φοβάμαι , τότε η μαυροφόρα του λέει , μη φοβάσαι μικρέ μου , εγώ είμαι η Μητέρα του Χριστούλη , που τόσο τον αγαπάς και με έστειλε να Αποκαλύψω σε σένα που έχεις καθαρή καρδιά και αγνή ψυχή , ότι στο μεσαίο σημείο που με είδες να σημειώνω , εκεί να σκάψετε και θα βρείτε την Εικόνα μου , Εκείνο το σημείο να γίνει τόπος Λατρείας , να γίνει ένας Ναός , ένας Άγιος τόπος , με τα Λόγια αυτά χάθηκε η Παναγία από τον μικρό Αθανάσιο …
Ο Αθανάσιος άρχισε να διηγείται στους δικούς του με κάθε λεπτομέρεια την δεύτερη Εμφάνιση Της Θεοτόκου , τους παρακαλούσε να σκάψουν εκεί που του υπέδειξε η Παναγία , δυστυχώς οι αντιδράσεις των κατοίκων του χωριού δεν ήταν ευνοϊκές για τον μικρό , κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει ότι όλα όσα τους διηγούνταν ήταν αληθινά και πολλές φορές τον αποπαίρνανε και τον διώχνανε με προσβλητικές φράσεις , το ίδιο κάνουν πάντα οι άνθρωποι που δεν πιστεύουν , το ίδιο κάνανε και στον Κύριο που είπε , Μακάριοι θα είσθε , όταν θα σας υβρίσουν και θα σας καταδιώξουν και θα πουν εναντίον σας κάθε κακό πράγμα , Να χαίρεσθε τότε και να αγαλλιάσθε , διότι η ανταμοιβή σας θα είναι μεγάλη στους Ουρανούς …
Όλες οι αντιδράσεις των κατοίκων του χωριού , δεν μπόρεσαν να κλονίσουν τον Αθανάσιο , μάζεψε πέτρες και έκτισε μόνος του ένα μικρό Εκκλησάκι στο σημείο που του υπέδειξε η Παναγία , έβαλε μια μικρή Εικόνα Της Παναγίας , πήγαινε κάθε μέρα , πρωί βράδυ , άναβε το Καντηλάκι της και έκανε την Προσευχή του στην Υπεραγία Θεοτόκο , στις συνεχείς παρακλήσεις του , να σκάψουν εκεί που του είπε η Παναγία , ανταποκρίθηκαν μερικοί συγχωριανοί του , οι ενέργειες ήταν μεμονωμένες χωρίς κανένα αποτέλεσμα …
Πέρασαν οκτώ χρόνια , την αδιαφορία των κατοίκων σταμάτησε μια θανατηφόρα ασθένεια που έπεσε στα ζώα του χωριού , τότε άρχισαν να σκέπτονται σοβαρά μήπως η αρρώστια των ζωντανών ήταν τιμωρία Του Θεού για την απιστία που έδειξαν στα λόγια του Αθανάσιου , άρχισαν να κάνουν Παρακλήσεις στην Θεοτόκο να τους συγχωρήσει και να τους απαλλάξει από το κακό που τους βρήκε , έτσι το θανατικό των ζώων έγινε αφορμή οι κάτοικοι του χωριού να γυρίσουν κοντά στον Θεό …
Η Θαυματουργή Εικόνα της Μεγαλόχαρης κρυβόταν σε βάθος ενάμισι μέτρο επί Αιώνες , είναι μικρού μεγέθους και φέρει την επιγραφή , Μήτηρ Θεού Ελεούσα , η Εικόνα φέρεται να ανήκει στην εποχή της εικονομαχίας , Διατηρήθηκε μέσα στο χώμα , τόσους αιώνες χωρίς να πάθει τίποτε , όταν η Χάρη Του Θεού θέλει τα φθαρτά γίνονται άφθαρτα και τα θνητά αθάνατα …
Σήμερα η Εικόνα Της Παναγίας Ελεούσας έχει σκεπασθεί με ασήμι και χρυσό , έχει τοποθετηθεί σε ένα όμορφο Προσκυνητάρι , τα τάματα των βασανισμένων Πιστών που έρχονται να πάρουν την Χάρη της έχουν στολίσει όλη την επιφάνεια της Εικόνας , ως ημέρα Τελέσεως των εγκαινίων ορίστηκε η 21 η Ιουνίου του 1972 μ.Χ. , την ίδια μέρα που βρέθηκε η Θαυματουργή Εικόνα …
Την 21 η Ιουνίου τέλεσε τον Μέγα Εσπερινό ο τότε πρωτοσύγκελος και μετέπειτα Μητροπολίτης πρώην Μεσογαίας και Λαυρεωτικής Αγαθόνικος , Τέλεσε μεγαλοπρεπώς τα εγκαίνια ο Μακαριστός Μητροπολίτης Φθιώτιδας Δαμασκηνός , συνοδευόμενος από πλήθος Ιερέων και ενώπιον μεγάλου πλήθους Πιστών , το Ιερό Προσκύνημα Εορτάζει δυο φορές το χρόνο , την ημέρα Της Ευρέσεως της Εικόνας , την 21 η Ιουνίου και την 15 η Αυγούστου , την ημέρα Κοιμήσεως Της Θεοτόκου ……
Απολυτίκιο …
Τὴν θείαν σου Εἰκόνα Ἐλεοῦσα Πανάχραντε , ὑπὸ τὴν γῆν κεκρυμμένην , θαυμαστῶς ἐφανέρωσας , διὸ οἱ ἐν Ξυνιάδι εὐσεβεῖς , προσπίπτοντες αὐτῇ πανευλαβῶς , τῆς σῆς χάριτος τρυγῶμεν τὰς δωρεᾶς καὶ πόθῳ ἐκβοῶμεν σοι , δόξα τοῖς θαυμασίοις σου Ἁγνή , δόξα τῇ σῇ χρηστότητι , δόξᾳ τῇ πρὸς ἡμᾶς σου προμήθειᾳ Δέσποινα …….
