7 Αυγούστου …
Όσιος Ιωσήφ ο Γεροντογιάννης …
Ο Ιωάννης Βιτσέντζος η Γεροντογιάννης , γεννήθηκε στο Μονύδριο του Τιμίου Προδρόμου Καψά , το 1799 μ.Χ. …
Στα ερειπωμένα Κελιά της άγονης και απομονωμένης περιοχής , είχαν μεταβεί οι Ευσεβείς και ενάρετοι γονείς του , Εμμανουήλ και Ζαμπία λόγω της τουρκικής επιδρομής , όταν ησύχασε η κατάσταση έμειναν μόνιμα στο χωριό Λιθίνες …
Σε νόμιμη ηλικία νυμφεύθηκε την κυνηγημένη από τους Τούρκους Καλλιόπη , από την οικογένεια των Γεροντάκηδων η Γεροντήδων , εκείνη στάλθηκε από τους γονείς της στις ερημικές ακτές της περιοχής , κοντά στην έρημη τότε Μονή Καψά , παντρεύτηκε Τον Ιωάννη , με τον οποίο απέκτησε τέσσερα παιδιά , τρείς κόρες και ένα γιο ….
Ο Γεροντογιάννης ήταν ατίθασος , αλλά ιδιαίτερα Ευσεβής , είχε γίνει στόχος των τουρκικών αρχών , τον είχε καταδιώξει η Τουρκική Αστυνομία , συχνά κατέφευγε με την οικογένεια του στο φαράγγι των Περβολακίων , όπου ήταν αδύνατο να τον ανακαλύψει κανείς …
Σύμφωνα με την παράδοση , κάποια Κυριακή μάζεψε ξύλα , τα φόρτωσε στο ζώο για να τα πουλήσει όπως συνήθιζε , στα χωριά Αρμένους και Χανδράς , πήρε και τη σύζυγο του Καλλιόπη , την άφησε στις Λιθίνες για να δει τους συγγενείς της …
Ενώ τα παιδιά έμειναν μόνα τους στο μετόχι , είχε ένα κακό προαίσθημα η σύζυγος του , τον παρακινούσε να βαδίσει γρηγορότερα , όταν έφτασαν βρήκαν την μικρή τους κόρη Ειρήνη καμένη έξω από στο αλώνι …
Το ατύχημα που επέφερε τον θάνατο της κόρης του , θεωρήθηκε από Τον Ιωσήφ Θεία τιμωρία για τις αμαρτίες του , κυρίως για την καταπάτηση της κυριακάτικης αργίας , το γεγονός αυτό σφράγισε την ζωή του και στάθηκε η αφορμή για να μεταμορφωθεί …
Έφυγε από το μετόχι και εγκαταστάθηκε μόνιμα στις Λιθίνες , οι χωριανοί , οι συγγενείς και όσοι τον γνώριζαν διαπίστωναν καθημερινά την αλλοίωση του , ο σκληρόκαρδος , ευέξαπτος και εριστικός μεταμορφώθηκε σε έναν μακρόθυμο , ελεήμονα , πράο και ανεξίκακο άνθρωπο …
Η συνειδητή συμμετοχή του στην μυστηριακή ζωή της Εκκλησίας , οι Νηστείες , οι Προσευχές , οι ελεημοσύνες και η διαρκής Μετάνοια , καθάρισαν την καρδιά του , Φώτισαν το νου του και μπόρεσε να δεχθεί μία Θεία Αποκάλυψη , που έμελλε να σταθεί καθοριστική για την μετέπειτα ζωή του …
Ο Γεροντογιάννης το 1841 μ.Χ. , σε ηλικία σαράντα δυο ετών έπεσε σε βαθύ ύπνο , Άγγελος Κυρίου τον άρπαξε όπως Τον Απόστολο Παύλο , σε υψηλή θεωρία είδε τις τάξεις των δικαίων που βρίσκονται σε Ουράνια Δόξα και χαρά , αλλά και τις διάφορες τιμωρίες των καταδικασμένων στην αιώνια κόλαση …
Μετά από σαράντα τρείς ώρες ξύπνησε , χαρούμενος και γαλήνιος , βλέποντας γύρω του πλήθος από συγγενείς , γειτόνους και συγχωριανούς του , οι οποίοι είχαν μαζευτεί για να δουν τι του συμβαίνει , ανάμεσα τους και μια παράλυτη γριά , πάνω στην οποία άπλωσε το χέρι του , ψιθυρίζοντας κάποια Ευχή , την Θεράπευσε μπροστά στα έκπληκτα μάτια των πολυάριθμων παρευρισκόμενων …
Άρχισε να κηρύττει και να Θαυματουργεί , πολλοί κάτοικοι της επαρχίας Σητείας περνούσαν καθημερινά από το σπίτι του , για να τον συναντήσουν και να πάρουν την Ευλογία του , να δεχθούν τις συμβουλές του και να Θεραπευθούν από τις διάφορες ασθένειες τους …
Τα γεγονότα αυτά δημιούργησαν θόρυβο γύρω από το όνομα του , επικρατούσε αναστάτωση λόγω της επανάστασης , Ο Γεροντογιάννης θεωρήθηκε ύποπτος από τις Τουρκικές αρχές και επικίνδυνος για την δημόσια ασφάλεια , διότι τάχα οι συναθροίσεις στο σπίτι του , είχαν σκοπούς επαναστατικούς με θρησκευτικό πρόσχημα , η αλήθεια είναι ότι τον επισκέπτονταν κυρίως ασθενείς και ανάπηροι , κατέφευγαν για να βρουν ανακούφιση , παρηγοριά και Θεραπεία …
Τρεις φορές κλήθηκε για να απολογηθεί ενώπιον του Διοικητού Κρήτης Μουσταφά Πασά , οι διώξεις και προσαγωγές στο Ηράκλειο είχαν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα , από κάθε χωριό που περνούσε ο διωκόμενος Καλόγερος σήμαινε συναγερμός , μαζεύονταν πλήθος κόσμου για να τον χαιρετήσει και να λάβει την Ευλογία του , κατά την τρίτη προσαγωγή του συγκεντρώθηκε πλήθος Πιστών , με αποτέλεσμα να εξοργιστεί ο Διοικητής και να διατάξει την φρουρά του , να διαλύσει με βία το πλήθος και να τον οδηγήσει αμέσως στην φυλακή …
Ο σοβαρός τραυματισμός του μικρού παιδιού του Διοικητού , που γκρεμίστηκε από τη σκάλα και έμεινε αναίσθητο , χωρίς να μπορεί κανένας ιατρός να το επαναφέρει στις αισθήσεις του , ανάγκασε τον Τούρκο Διοικητή να καλέσει τον Θαυματουργό Θεραπευτή των Ρωμιών , Τον Γεροντογιάννη , ο οποίος μόλις ακούμπησε το χέρι του πάνω στο αναίσθητο παιδί και απήγγειλε μια Ευχή , αμέσως το μισοπεθαμένο παιδί ανέκτησε τις αισθήσεις του και επανήλθε στη ζωή , θεράπευσε και την πεθερά του , την οποία απάλλαξε από χρόνια ανίατη αρρώστια …
Ο Διοικητής τότε άφησε ελεύθερο Τον Ιωάννη να επιστρέψει στο χωριό του για να συνεχίσει το φιλάνθρωπο έργο του , με ευγνωμοσύνη του έστειλε πλούσια δώρα , Εκείνος δέχθηκε να κρατήσει μόνο δέκα επτά Κανδήλια για τον Ναό Της Παναγίας των Λιθινών …
Ο Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Ιλαρίων , συμβούλευσε Τον Γεροντογιάννη να πάει σε μία ερημική μακρινή περιοχή , ώστε να σταματήσουν οι αντιδράσεις και οι καταγγελίες των Τούρκων , ως καταλληλότερο χώρο επέλεξε το ερειπωμένο Μονύδριο του Καψά , όπου γεννήθηκε , Βαπτίσθηκε και νυμφεύθηκε …
Η νεότερη Ιστορία της Μονής αρχίζει με την απόφαση του να εγκατασταθεί το 1841 μ.Χ. στην έρημο του Καψά , το 1840 μ.Χ. η Διοίκηση της Κρήτης από τον Μουσταφά Ναϊλή Πασά , ήταν συχνά ανεκτική και οι τουρκικές αρχές έδειχναν ανοχή στην ανακαίνιση Μοναστηριών και στην επισκευή πολλών Ιερών Ναών που είχαν παραμελήσει για Αιώνες ολόκληρους …
Το 1841 μ.Χ. ο ιδιοκτήτης της περιοχής , στην οποία βρισκόταν το ερειπωμένο Μονύδριο Του Τιμίου Προδρόμου , ο Νικόλαος Ζαφείρης από το χωριό Αγία Τριάδα Σητείας , παραχώρησε τον σπηλαιώδη Ναό και την γύρω από το έρημο Μονύδριο έκταση στον Γεροντογιάννη , Ιδρυτή και Ανακαινιστή της Μονής …
Ο Ιωάννης ήταν αγράμματος , ο Ναός Του Αγίου Ιωάννου προσέλκυε πολλούς Πιστούς από τα γύρω χωριά , το εγκαταλελειμμένο Μονύδριο άρχισε να αποκτά ζωή , να συρρέουν Προσκυνητές και ασθενείς που ήθελαν να γνωρίσουν τον Ερημίτη , επιζητούσαν την Ευλογία του για την θεραπεία των ασθενειών τους …
Ο Γεροντογιάννης έμενε σε ένα απόκρημνο σπήλαιο για δέκα επτά χρόνια , τα παλιά Κελιά παραχωρήθηκαν στους πολυάριθμους Προσκυνητές , αρκετοί ήταν οι Μοναχοί που ήθελαν να μονάσουν δίπλα στον Ερημίτη , ώστε να αρχίσει να δημιουργείται ο πυρήνας της πρώτης συνοδείας του …
Το 1863 μ.Χ. ο Επίσκοπος Ιεράς και Σητείας Ιλαρίων , Τέλεσε τα Εγκαίνια του Καθολικού της Μονής , προχείρισε τον κατά κόσμο Ιωάννη σε Μεγαλόσχημο Μοναχό , μετονομάζοντας τον σε Ιωσήφ , Εκείνος ζούσε με έντονη Άσκηση , Προσευχή και Νηστεία , έτρωγε ξηρή τροφή , κυρίως ελιές , χόρτα και παξιμάδια …
Τις περισσότερες ώρες της ημέρας τις περνούσε στο Κελί του Προσευχόμενος , παρακολουθούσε τις Ακολουθίες από ένα παράθυρο του Κελιού του που έβλεπε προς το Ναό , μόνο κάθε Κυριακή όταν Κοινωνούσε τα Άχραντα Μυστήρια κατέβαινε στην Εκκλησία …
Απέκτησε από Τον Θεό πλούσια Χαρίσματα , επιτελούσε καθημερινά πολλά Θαύματα , σε όσους με Πίστη στον Θεό πλησίαζαν κοντά του , η φήμη Του Ιωσήφ γρήγορα διαδόθηκε σε ολόκληρη τη Κρήτη , στα Νησιά , Χάλκη , Κάσο και Σύμη , καθημερινά τον επισκέπτονταν πλήθος Πιστών , ζητώντας τις σοφές συμβουλές του και οδηγίες για την καθημερινή τους ζωή , άλλοι ζητούσαν την Θεραπεία τους από ασθένειες και την απαλλαγή τους από ακάθαρτα πνεύματα …
Ο Γεροντογιάννης διατηρώντας την εσωτερική κατάσταση της ησυχίας του , κινούμενος από άπειρη αγάπη προς τον πάσχοντα άνθρωπο κατά το πρότυπο Του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού , συμβούλευε , ενίσχυε και Θεράπευε όλους τους Ασθενείς , χαρίζοντας τους με την Χάρη Του Κυρίου την υγεία της ψυχής και του σώματος …
Σταύρωνε το νερό της θάλασσας και γινόταν γλυκό , έριχνε το Ράσο του στη θάλασσα και το χρησιμοποιούσε ως σχεδία , για να μεταβαίνει τακτικά χάριν ησυχίας στο Κουφονήσι , Νησί που απέχει αρκετά μίλια από τη Μονή …
Ο Ιωσήφ είχε Προορατικό χάρισμα , ξεχώριζε τα κλεμμένα προϊόντα που συχνά οι Προσκυνητές του έφερναν ως δώρα , ζητώντας από αυτούς που τα έφερναν να τα γυρίσουν πίσω , η πολυχρόνια υπεράνθρωπη Άσκηση του σώματος , γρήγορα εξασθένησαν το ασθενικό σώμα του , η φωνή του χαμήλωσε , ώστε μετά βίας μπορούσαν να ακούσουν οι παρευρισκόμενοι όσα τους έλεγε …
Τους τελευταίους μήνες της ζωής του , παρέμενε στο κελί του κλινήρης , Προ είδε τον Θάνατο του , προσκάλεσε πριν την εκδημία του προς Τον Κύριο , όλη τη συνοδεία στο Κελί του , για να τους ζητήσει συγχώρηση και να τους δώσει τις τελευταίες συμβουλές του …
Άφησε διάδοχο του τον Μοναχό Ανανία , είπε ότι θα συμβεί στην Μονή μετά τον Θάνατο του , όρισε την ακριβή ημέρα και ώρα του Θανάτου του , από τον εγγόνο Του Ιωσήφ , Διάκονο τότε και τον Ιερομόναχο Γεννάδιο ζήτησε να Λειτουργήσουν μαζί για να τον Κοινωνήσουνε των Αχράντων Μυστηρίων …
Το 1874 μ.Χ. , αφού Κοινώνησε , κάλεσε τους Πατέρες στο Κελί του , τους ζήτησε συγχώρηση , έκανε το σημείο του Σταυρού , πλάγιασε δεξιά , σταύρωσε τα χέρια του , Ο Όσιος Ιωσήφ Οσιακά Παρέδωσε την ψυχή του στον Κύριο …
Η σωρός του έγινε Λαϊκό Προσκύνημα , πολύς κόσμος κατέκλυζε καθημερινά την Μονή για να τον Προσκυνήσει και να τον Αποχαιρετίσει , έμεινε επί τρείς ημέρες άταφος , Τάφηκε στις 9 Αυγούστου το 1874 μ.Χ. στην Εκκλησία Του Τιμίου Προδρόμου , από τον εγγονό του , μετέπειτα Ηγούμενο της Μονής Αρχιμανδρίτη Ιωσήφ Γεροντάκη …
Από την Κοίμηση του , η Ευλάβεια των Πιστών προς Τον Όσιο Ιωσήφ ήταν αμείωτη , μέρα με την ημέρα αύξανε και διαδιδόταν από γενεά σε γενεά , οι προσερχόμενοι στο Μοναστήρι Προσκυνούσαν την Κάρα Του Οσίου , όπως και την Εικόνα του , έπαιρναν χώμα από τον Τάφο ως Ευλογία και Θεραπεύονταν …
Η Ανακομιδή των Λειψάνων Του Οσίου Ιωσήφ , έγινε εκατόν οκτώ χρόνια από την Κοίμηση του , ύστερα από ολονύκτια Αγρυπνία , Τα Ιερά Λείψανα τοποθετήθηκαν μέσα σε αργυρή Λάρνακα , μαζί με την Τίμια Κάρα του σε περίβλεπτη θέση του Ναού , Εκπέμπουν Άρρητη Ευωδία …
Απότμημα του Ιερού Λειψάνου Του Αγίου , Βρίσκεται στην Μονή Διονυσίου Αγίου Όρους , Ακολουθία Του Οσίου συνέγραψε ο Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης , την οποία μαζί με τον Βίο του , εξέδωσε η Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Κάψα Σητείας Κρήτης , το 1993 μ.Χ. …….
Απολυτίκιο …
Τῆς μονῆς τοῦ Προδρόμου τὸν νέον κτίτορα , ἀσκητικῆς ἐποφθέντα ἐν τὴ ἐρήμω Καψὰ ἀγωγῆς ἀρτίως ἄστρον παμφαέστατον , στέψωμεν ἄνθεσιν ᾠδῶν καὶ προσπέσωμεν αὐτοῦ λειψάνοις τοὶς πανιέροις , ταὶς πρεσβείαις σου ἐκβοῶντες σῶσον ἠμᾶς ἐκ πειρασμῶν , Ἰωσήφ …….
