26 Ιουλίου …
Όσιος Ιάκωβος ο εν Αλάσκα …
Κατά τη διάρκεια της πρώτης περιόδου της Ορθοδόξου Ιεραποστολής στην Αλάσκα , γεννήθηκε στο Νησί Ουναλάσκα το 1802 μ.Χ. , ο Ιάκωβος Νετσέτωβ …
Ήταν καρπός ενώσεως Ρώσσου και Άλεουτινής , ο μικρός Ιάκωβος έδειξε μεγάλο ζήλο για μάθηση , κλήση σε ότι αφορούσε την Εκκλησιαστική ζωή , ευσέβεια και συνειδητή ζωή στις εντολές Του Χριστού …
Για αυτούς τους λόγους , τον βρίσκουμε μετά λίγα χρόνια να σπουδάζει στο Θεολογικό Σεμινάριο του Ιρκούτσκ της Σιβηρίας , όπου και Χειροτονήθηκε Ιερεύς , ο νεαρός Πρεσβύτερος επιστρέφει στην γενέτειρας του για να εργασθεί για τον Φωτισμό των συμπατριωτών του …
Η Διακονία του στην Εκκλησία διαρκεί τριάντα έξι χρόνια , μέχρι τη στιγμή που Ο Κύριος τον κάλεσε κοντά του , η ζωή του περιλαμβάνει αγώνες σκληρούς , πότε από τις αντίξοες καιρικές συνθήκες και πότε από τους μάγους , σαμάνους οι οποίοι έκαναν το παν για να εμποδίσουν το σωτήριο Έργο του …
Το παράδειγμα Του Αγίου Γερμανού τον ενέπνευσε να τον μιμηθεί στην εφαρμογή του Ποιμαντικού του προγράμματος , όταν ο καιρός ήταν κάπως καλός και επέτρεπε τις μετακινήσεις , επιβιβαζόταν στο ισχνό του καγιάκ και επισκεπτόταν τα διάφορα νησιά των Αλεούτιων για κατήχηση , βαπτίσεις και Πνευματικό καταρτισμό των ήδη εκεί βαπτισμένων ιθαγενών …
Για τις επικοινωνίες στην ηπειρωτική χώρα , φόρτωνε τις φτωχές του αποσκευές σε έλκηθρα που τα έσερναν σκυλιά και συντροφιά με συνεργάτες του , κυρίως νέους κατωτέρους Κληρικούς και κατηχητές , έσπερνε τον Λόγο Του Θεού στις πιο απομακρυσμένες περιοχές των Αλεουτίων αλλά και των Εσκιμώων της Αλάσκας που κατοικούσαν στην ενδοχώρα …
Επεκτείνοντας τις δραστηριότητες του , μέχρι τους ιθαγενείς Γιουπίκ που ζούσαν στην κάτω κοιλάδα του πόταμου Γιούκωνος , αυτά συνέβαιναν από το 1845 μ.Χ. έως το 1863 μ.Χ. , Ο Ιάκωβος ήταν ο δεύτερος Ορθόδοξος Ιερεύς που ασχολήθηκε με τόσο προχωρημένες Ιεραποστολικές διεισδύσεις , μετά Τον Άγιο Ιερομάρτυρα Ιουβενάλιο …
Ο Λόγος του απέδιδε συνήθως καρπό , σχεδόν σε όλα τα μέρη που πήγαινε , οι ιθαγενείς , βλέποντας έναν ομοεθνή τους , τον υποδέχονταν με καλή διάθεση και πείθονταν στο κήρυγμα του με κάποια άνεση και ευκολία …
Ο Ιάκωβος δεν αρκούνταν μόνον με το να βαπτίζει τους ιθαγενείς , ενδιαφερόταν κατόπιν για την πορεία της Πνευματικής ζωής των παιδιών του Ποιμνίου του , τους δίδασκε τους κανόνες ζωής και τα μυστικά της Πνευματικής ανόδου καθώς και της συμμετοχής στα Μυστήρια της Εκκλησίας , ιδίως την προετοιμασία για τη συμμετοχή στο Μυστήριον της Θείας Ευχαριστίας και Μεταλήψεως , τους μάθαινε πως να εξομολογούνται και τους καθοδηγούσε στην πρακτική της Προσευχής και της Νηστείας …
Στις περιοδείες του , όπου δεν υπήρχε Ναός , έσερνε μαζί του μια σκηνή που χρησίμευε για κινητή Εκκλησία , όταν το κρύο ήταν δυνατό και εμπόδιζε τη σύναξη στην ύπαιθρο , η ακόμα απειλούσε με πάγωμα τα Άγια είδη Της Θείας Ευχαριστίας , Ο Ιάκωβος ασχολείτο με την μετάφραση , στην τοπική γλώσσα , της Αγίας Γραφής και άλλων Ιερών βιβλίων …
Για την προαγωγή των ιθαγενών Ίδρυσε ακόμη ένα σχολείο , οι ταλαιπωρίες των περιοδειών , η ηλικία και οι πολλές κακουχίες , έφθειραν σιγά σιγά την υγεία Του Πατρός Ιακώβου …
Στο Τέλος της ζωής του , υπέστη την δοκιμασία και ενός άλλου πειρασμού του διαβόλου , ο οποίος δεν άντεχε από φθόνο , τον Ιεραπόστολο να κερδίζει ψυχές για την Εκκλησία , συκοφαντήθηκε άδικα από έναν άλλο Ιεραπόστολο , προς τον διάδοχο Του Αγίου Ιννοκεντίου , Επίσκοπο της Αλάσκας , Πέτρο …
Ο Δεσπότης τον κάλεσε στη Σίτκα , έδρα της Επισκοπής , ο οποίος δεν δυσκολεύτηκε να διάλυση τις πλεκτάνες του πονηρού ,
Ο Όσιος Ιάκωβος Παρέδωσε την Αγία ψυχή του στον Θεό , στις 26 Ιουλίου του 1865 μ.Χ. …
Η Ταφή του έγινε στην ίδια πόλη , η Εκκλησία της Αμερικής , αναγνώρισε Τον Ιάκωβο ως Άγιο και τον Παρέδωσε σε Λατρεία των Πιστών το 1994 μ.Χ. …….
Απολυτίκιο …
Ὦ δίκαιε Πάτερ Ἰάκωβε , τὸ ἀγλάϊσμα τῆς Ἄτκα καὶ τοῦ Δέλτα τοῦ Γιούκον , προσέφερες τὸν ἑαυτόν σου ὡς ζῶσαν θυσίαν , διὰ να φέρῃς τὸ φῶς εἰς ἕναν λαὸν ποὺ ἀναζητοῦσε τὴν ἀλήθειαν , Βλαστὲ τῆς Ρωσικῆς Ἀμερικῆς , ἄνθος τῆς ἀδελφικῆς ἑνότητος , θεραπευτὰ τῶν ἀσθενειῶν καὶ τρόμε τῶν δαιμόνων , Ὦ Ἅγιε Πάτερ Ἰάκωβε , πρέσβευε τῷ Χριστῷ τῷ Θεῷ , σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
