9 Ιουνίου …
Όσιος Κύριλλος ο Θαυματουργός ο εν τη Λευκή λίμνη …
Επίσης γνωστό στη Ρωσική παράδοση ως Όσιος Κύριλλος του Μπελοζέρσκ , γεννήθηκε στη Μόσχα το 1337 μ.Χ. ,
από γονείς ευγενείς και Ευσεβείς , έλαβε το όνομα Κοσμάς στο Άγιο Βάπτισμα του …
Έμεινε ορφανός , την φροντίδα του ανέλαβε από τους κοντινούς συγγενείς του ο Τιμόθεος Βελιαμίνωφ ,
ήταν Αξιωματούχος στην αυλή του μεγάλου Ηγεμόνα Δημητρίου , εκείνος εκτιμώντας την ευφυΐα και τα μεγάλα προσόντα του Κοσμά , του εμπιστεύθηκε σύντομα την διαχείριση της περιουσίας του …
Παρά τις τιμές που απολάμβανε παρέμενε μελαγχολικός διότι στην καρδιά του είχε ανάψει η αγάπη του Αγγελικού Βίου ,
κανένα Μοναστήρι που επισκέφτηκε δεν τολμούσε να τον δεχθεί , φοβούμενο την εναντίωση του ισχυρού Αξιωματούχου …
Ο Κοσμάς Προσευχόταν κρυφά στον Θεό να τον λυτρώσει από τους δεσμούς με τον κόσμο και την ματαιότητα του ,
μαθαίνοντας την άφιξη στη Μόσχα του Μακαρίου Στεφάνου Ηγουμένου της Μονής Μάχριστσκ , πήγε να τον βρει , του εκμυστηρεύθηκε με δάκρυα τον Ιερό Πόθο του …
Εκείνος τον ενέδυσε με το Μοναχικό σχήμα δίνοντας του το όνομα Κύριλλος , μετέβη να αναγγείλει το νέο και στον Τιμόθεο , εκείνος εξοργισμένος τον έδιωξε με προσβολές , αργότερα μετανόησε χάρη στις επιπλήξεις της συμβίας του ,
ζήτησε συγχώρεση από τον Ηγούμενο και του επέτρεψε να ακολουθήσει το δρόμο που του είχε χαράξει Ο Θεός …
Ο Κύριλλος μοίρασε τα υπάρχοντα του στους φτωχούς , Εκάρη Μοναχός στην Μονή Σιμονώφ από τον Θεόδωρο , ανιψιό Του Αγίου Σεργίου του Ραντονέζ ,
εκείνος τον εμπιστεύθηκε σε Ενάρετο Μοναχό τον Μιχαήλ , ο όποιος έγινε αργότερα Επίσκοπος Σμολένσκ …
Επιδόθηκε με χαρά σε όλες τις απαιτήσεις της Μοναχικής ζωής , Φλεγόμενος από παράφορο ζήλο , ζήτησε την Ευλογία του για να Νηστεύει περισσότερο από τους άλλους Μοναχούς και να μην λαμβάνει τροφή παρά μόνο κάθε δύο η τρεις ήμερες ,
ο Μιχαήλ του αρνήθηκε και τον διέταξε να γευματίζει στην κοινή τράπεζα δίχως να χορταίνει …
Κύριλλος σηκωνόταν τη νύχτα , ενώ ο Γέροντας διάβαζε στο ψαλτήρι , έκανε Μετάνοιες μέχρι να αρχίσει η Ακολουθία του Όρθρου ,
αυτή η νυκτερινή Προσευχή έγινε πιο αναγκαία και από την βρώση και την πόση , δεν την εγκατέλειψε ποτέ , ακόμη και όταν ανέλαβε το βαρύ Διακόνημα του Αρτοποιού …
Τις διαβολικές φαντασίες όταν απουσίαζε ο Γέροντας του , τις αποσοβούσε με την Ευχή Του Ιησού και με το σημείο του Σταυρού ,
έκανε προόδους σκοτώνοντας τις ορμές της σαρκός , οι Αδελφοί τον θεωρούσαν περισσότερο Άγγελο , παρά άνθρωπο …
Όταν Ο Άγιος Σέργιος επισκεπτόταν το Μοναστήρι , πρώτα μετέβαινε στο Αρτοποιείο για να συνομιλήσει μαζί του επί θεμάτων Πνευματικών ,
Ο Κύριλλος μετατέθηκε στο μαγειρείο , μπροστά στον πυρωμένο φούρνο επαναλάμβανε στον εαυτό του , να υποφέρεις την φωτιά αυτή , για να μην υποφέρεις το Αιώνιο Πυρ …
Φοβούμενος τον έπαινο των ανθρώπων , άρχισε να υποκρίνεται την Σαλότητα , αστειευόμενος , γελώντας με κάθε τυχόντα μέχρι που ο Ηγούμενος του επέβαλε να τρέφεται όλες τις ήμερες με ξερό ψωμί και νερό ,
με χαρά άδραξε την ευκαιρία να Νηστεύει αναγκαστικά και όχι οικειοθελώς …
Θέλησε να αφοσιωθεί αποκλειστικά στην Προσευχή μέσα στο Κελί του , μην τολμώντας όμως να ζητήσει από τον Ηγούμενο να απαλλαχθεί από το Διακόνημα του , εκμυστηρεύθηκε την επιθυμία του στην Θεοτόκο ,
ο Ηγούμενος τον απάλλαξε από την εργασία του στο μαγειρείο και του εμπιστεύθηκε την αντιγραφή ενός Χειρογράφου …
Ο Κύριλλος ευχαρίστησε Την Παναγία και άρχισε το Έργο του με μεγάλη χαρά , αργότερα Χειροτονήθηκε Πρεσβύτερος , συνέχισε τα ταπεινά του καθήκοντα ,
όταν ο Θεόδωρος ορίστηκε Επίσκοπος Ροστώφ , υποχρεώθηκε παρά την θέληση του να αναλάβει την Ηγουμενία το 1390 μ.Χ. …
O Κύριλλος παραμένοντας ταπεινόφρων και πράος , δίχως να ελαττώσει την Άσκηση του , Διοικούσε με Σοφία το Μοναστήρι ,
επιδαψίλευε τις Πνευματικές συμβουλές του στους μεγάλους του κόσμου τούτου , όπως και στους ταπεινότερους Πιστούς , τους οποίους προσείλκυε σε μεγάλο αριθμό η φήμη του …
Διαπιστώνοντας ότι κινδύνευε να απωλέσει το πολυτιμότερο αγαθό του Μοναχού , την Ησυχία ,
παραιτήθηκε του αξιώματος παρά τις διαμαρτυρίες των Αδελφών και διήγε Έγκλειστο Βίο στο Κελί του …
Το αποτέλεσμα ήταν αντίθετο από εκείνο που ανέμενε , η απόσυρση του το μόνο που έκανε ήταν να του αποφέρει μεγαλύτερη δόξα , η οποία γέννησε τον φθόνο του νέου Ηγουμένου ,
Ο Κύριλλος αποσύρθηκε για ένα διάστημα σε κοντινή Μονή , Αφιερωμένη στο Γενέθλιο Της Θεοτόκου …
Η ψυχή του ήταν διψασμένη για θεωρία και απερίσπαστη Προσευχή , λαχταρούσε να φύγει μακριά από τούς ανθρώπους , νύχτα ενώ έλεγε τον Ακάθιστο ύμνο , η ψυχή του πληρώθηκε Κατανύξεως ,
Άκουσε Ουράνια Φωνή να Λέγει , Κύριλλε , αναχώρησε από εδώ και πήγαινε στη Λευκή Λίμνη , όπου θα βρεις ανάπαυση , διότι ετοίμασα για σένα εκεί τόπο για την Σωτηρία σου …
Κοιτάζοντας έξω είδε Φως Άπλετο να Λάμπει προς το Βορρά , κατά την Λευκή Λίμνη ,
με χαρά πέρασε Προσευχόμενος την νύχτα που ήταν φωτεινότερη από λαμπρό πρωινό …
Αναχώρησε προς την Λευκή Λίμνη μαζί με Τον Άγιο Θεράποντα , έναν από τους Πνευματικούς Αδελφούς του , που επέστρεφε μετά από διαμονή στην περιοχή της Λίμνης ,
βρήκε τον τόπο που του υπέδειξε η Θεοτόκος , πάνω σε λόφο , σε πυκνό ερημικό δάσος , εκεί τοποθέτησαν Σταυρό και άρχισαν να διάγουν Βίο Ησυχαστικό , απαλλαγμένο από κάθε βιοτική μέριμνα …
Ο Θεράπων αναχώρησε για να Ιδρύσει Μονή λίγο πιο μακριά , έχοντας κατά νου τα Λόγια Του Κυρίου , τὸν ἐρχόμενον πρὸς με οὐ μὴ ἐκβάλω ἔξω ,
Ο Κύριλλος δεχόταν παρά τον Φλογερό πόθο του για την Ησυχία , όσους έδειχναν έτοιμοι να αντιμετωπίσουν τις δυσχέρειες αυτού του έρημου τόπου από Αγάπη για Τον Θεό …
Από ταπεινά Ασκητικά Κελιά , κτίστηκε Μοναστήρι που έγινε Κοινόβιο , αργότερα Ναός Αφιερωμένος στην Κοίμηση Της Θεοτόκου , με την βοήθεια ξυλοκόπων που έστειλε η Παναγία ,
η τάξη που είχε θεσπίσει είχε κάνει την Μονή , όμοια με προθάλαμο του ουρανού , στην Εκκλησία απαγορεύονταν οι ομιλίες και η αναχώρηση πριν το τέλος της Θείας Ακολουθίας …
Όλοι οι Μοναχοί στέκονταν όρθιοι μετά φόβου , στο μέρος όπου τους είχε ορισθεί , ακολουθώντας το παράδειγμα Του Πατέρα Κύριλλου που παρέμενε ασάλευτος σαν στύλος ,
δίχως να ακουμπά στον τοίχο , ακόμη και όταν ήταν εξαντλημένος , μετά το λιτό γεύμα στην τράπεζα …
Οι Αδελφοί επέστρεφαν , αφού έπαυε κάθε εργασία στα Κελιά τους για να εκτελέσουν τον κανόνα τους , όλα ήταν κοινά , απαγορευόταν να ονομάζει κανείς το οτιδήποτε δικό μου , η να προφέρεται η λέξη χρήμα ,
ελεύθεροι από κάθε επίγεια προσπάθεια , μοναδική τους μέριμνα ήταν να αρέσουν στον Θεό και να διατηρούν μεταξύ τους τον δεσμό της Αγάπης …
Αξιώθηκε από Τον Θεό το Χάρισμα της Διορατικότητας , το Χάρισμα της Ιάσεως , το όποιο ασκούσε ραντίζοντας με Αγιασμό τους άρρωστους ,
η χρίζοντας τους με Λάδι η ακόμη εμφανιζόμενος στον ύπνο τους , επιπλέον εξέβαλλε με εξουσία δαιμόνια …
Η φήμη Του Κυρίλλου είχε εξαπλωθεί , οι μεγάλοι του κόσμου έγραφαν σε Αυτόν , δέχονταν ταπεινά τις συμβουλές του για να Κυβερνούν τους υπηκόους τους ,
σύμφωνα με τις Εντολές Του Θεού και να κάνουν ελεημοσύνες για την σωτηρία τους …
Σε ηλικία ενενήντα χρόνων , εξαντλημένος από τους Ασκητικούς Αγώνες ,
αισθάνθηκε ότι πλησίαζε η ώρα να μεταβεί στην Ουράνια Πατρίδα του …
Συγκέντρωσε τους πενήντα τρείς Μαθητές του , τους συνέστησε να μην παρεκκλίνουν κατά το παραμικρό από το Κοινοβιακό Τυπικό που είχε θεσπίσει ,
όρισε Διάδοχο του άνθρωπο Ενάρετο τον Ιννοκέντιο , αποσύρθηκε στην σιωπή και την Προσευχή …
Λίγο πριν Κοιμηθεί , οι αδελφοί έκλαιγαν λέγοντας πως το Μοναστήρι θα ερημωνόταν μετά την Εκδημία του ,
τους υποσχέθηκε ότι δεν θα τους εγκατέλειπε και ότι η Αδελφότητα τους θα αυξανόταν σημαντικά υπό τον όρο ότι θα διατηρούσαν την Αδελφική Αγάπη …
Τους Ευλόγησε , τους Ασπάσθηκε και Κοινώνησε των Άχραντων Μυστηρίων ,
O Όσιος Πατήρ ημών Κύριλλος Παρέδωσε την ψυχή του στα χέρια Του Κυρίου , την 9η Ιουνίου του 1427 μ.Χ. ενώ Προσευχόταν …
Η όψη Του Όσιου Φωτίστηκε , μια Ουράνια Ευωδία γέμισε τον τόπο ,
Τα Τίμια Λείψανα του Τέλεσαν Πλήθος Θαυμάτων , στο Μοναστήρι του που έγινε το κέντρο της επονομαζόμενης Θηβαΐδος του Βορρά …
Πολλοί Μαθητές του έγιναν ονομαστοί για την Αγιότητα του Βίου τους ,
Ίδρυσαν Μονές που Τηρούσαν Πιστά το Τυπικό Του Όσιου Κυρίλλου …….
Απολυτίκιο …
Ἐν σοὶ Πάτερ ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα , λαβὼν γὰρ τὸν Σταυρόν , ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ καὶ πράττων ἐδίδασκες , ὑπερορᾶν μὲν σαρκός , παρέρχεται γάρ , ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς , πράγματος ἀθανάτου , διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται , Ὅσιε Κύριλλε τὸ πνεῦμά σου …….
