3 Ιουνίου …
Άγιος Ιωσήφ Ιερομάρτυς Αρχιεπίσκοπος Θεσσαλονίκης …
Ο Ιωσήφ καταγόταν από τη Δημητσάνα της Πελοποννήσου , Διετέλεσε Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης την δύσκολη περίοδο της Τουρκοκρατίας ,
πριν από την έκρηξη της Επαναστάσεως , κατά την έναρξη της οποίας συνελήφθη από τους Τούρκους , Θανατώθηκε ως Εθνομάρτυρας …
Δεν υπάρχει Επίσημη πράξη Ανακηρύξεως της Αγιότητας του από το Οικουμενικό Πατριαρχείο , διότι κάτι τέτοιο θα προκαλούσε έντονες αντιδράσεις από μέρους της Τουρκικής κυβερνήσεως ,
συγκαταλέχτηκε στο Αγιολόγιο της Θεσσαλονίκης , έχει καθιερωθεί στην συνείδηση του Χριστιανικού πληρώματος όχι μόνο ως Εθνομάρτυρας , αλλά και ως Ιερομάρτυρας …
Ο Ιωσήφ προερχόταν από την γνωστή οικογένεια των Αντωνόπουλων , η οποία προσέφερε πολλά στον αγώνα του 1821 μ.Χ. ,
την Μόρφωση του την έλαβε στην γενέτειρα του , την ολοκλήρωσε στην Σμύρνη η στην Κωνσταντινούπολη η στο Άγιο Όρος …
Ο Μοναχός Χριστόφορος ο Προδρομίτης σημειώνει ,
ἱκανὴν παίδευσιν , τήν τε θύραθεν καὶ μάλιστα τῶν καθ᾿ ἡμᾆς παιδευμάτων , ικανήν παίδευσιν , την τε θύραθεν και μάλιστα των καθ ἡμᾆς παιδευμάτων …
Ο Ιωσήφ διακρινόταν ιδιαίτερα για την Μόρφωση του , την Ευσέβεια του , την εργατικότητα του , συνέβαλε οικονομικά στην έκδοση διαφόρων Έργων όπως ,
της Επιτομῆς χρονολογικῆς τῆς Γενικῆς ῾Ιστορίας , ἐκ τῆς Γαλλικῆς εἰς τὴν ἡμετέραν μετενεχθείσης διάλεκτον μετὰ πλείστων σημειώσεων ἐπαυξηθείσης ὑπὸ τοῦ φιλογενοῦς Λάμπρου ᾿Αντωνιάδου , τοῦ ἐκ Μοισίας και της Γεωγραφίας του Διονυσίου Πύρρου του Θετταλού , η οποία εκδίδεται για πρώτη φορά το 1818 μ.Χ. …
Προέτρεψε Τον Όσιο Νικόδημο τον Αγιορείτη , στην Σύνταξη του Συναξαριστή , ενός Έργου την έκδοση του οποίου είχε υποσχεθεί να χρηματοδοτήσει , μετά τον Θάνατο του το 1819 μ.Χ. ,
Ο Ιωσήφ εκπλήρωσε την υπόσχεση του , επιθυμώντας να παραμείνει μυστική η προσφορά του , ενίσχυσε οικονομικά και την Σχολή της γενέτειρας του …
Το φθινόπωρο του 1809 μ.Χ. μετείχε στην Πατριαρχική Σύνοδο ως Μητροπολίτης Δράμας ,
τον Νοέμβριο του 1810 μ.Χ. Ο Ιωσήφ μετατέθηκε στην Θεσσαλονίκη για να Διαδεχθεί τον αποθανόντα Γεράσιμο …
Η Μητρόπολη της Δράμας ήταν μία πτωχή Εκκλησιαστική Περιφέρεια σε σχέση με την Θεσσαλονίκη , η προαγωγή αποτελούσε πράξη Αναγνωρίσεως της προσφοράς του , από την περίοδο της Ποιμαντορίας του στη Θεσσαλονίκη ,
Διασώζεται μία ενθύμηση σε Χειρόγραφο του ΙΕ – ΙΣΤ Αιώνα , που Αναφέρεται σε επίσκεψη του στη Μονή Βλατάδων , αωιβ 1812 Φεβρουαρίῳ β’ ἦλθεν ὁ ἅγιος Θεσσαλονίκης κῦρ ᾿Ιωσήφ , ῾ο γράψας σύγκελλος ῎Ανθιμος …
Το 1815 μ.Χ. σε κώδικα του 1789 μ.Χ. που ανήκε στον Ιερό Ναό της Παναγούδας , βρίσκουμε σημείωση που αναφέρει ότι θεωρήθηκε ο λογαριασμός του Επιτρόπου Γ. Πάϊκου κατά τον Ιούνιο του 1815 μ.Χ. ενώπιον του Αρχιερέως ,
στο τέλος υπάρχει υπογραφή του Μητροπολίτη οὕτως † ὁ Θεσσαλονίκης ᾿Ιωσὴφ ὑποβεβαιοῖ …
Από το 1819 μ.Χ. έως το 1821 μ.Χ. Ο Ιωσήφ μετείχε στην Πατριαρχική Σύνοδο , ως Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης , συναντούμε την υπογραφή του σε συνοδικά έγγραφα και γράμματα ,
στην εγκύκλιο του 1820 μ.Χ. την οποία απευθύνει Ο Γρηγόριος ο Ε’ προς τον Μητροπολίτη , τους Επισκόπους και τον Λαό της Θεσσαλονίκης με σκοπό να μην παρασυρθούν από το κίνημα του Αλή , αλλά να παραμείνουν πιστοί στο Σουλτάνο …
Επίσης το 1821 μ.Χ. Ο Ιωσήφ ως Συνοδικός υπογράφει και την αφοριστική επιστολή των πρωταγωνιστών του Απελευθερωτικού Αγώνος , αυτές οι ενέργειες του δεν πρέπει όπως έχει αποδειχθεί από την Ιστορική έρευνα , να εκληφθούν ως προδοτικές ,
αλλά να ερμηνευθούν σε συνδυασμό με το όλο κλίμα της περιόδου και κυρίως με το δύσκολο ρόλο που είχε αναλάβει το Πατριαρχείο ως Προστάτης του Χριστιανικού πληθυσμού …
Μετά την έκρηξη της Επανάστασης στις παραδουνάβιες περιοχές , ο Πατριάρχης διατάχθηκε δια φιρμανίου στις 9 Μαρτίου ,
να στείλει στην Πύλη κάποιους από τους προκρίτους Αρχιερείς …
Οι συλλήψεις των Αρχιερέων πρέπει να έγιναν σταδιακά , πρώτος πρέπει να συνελήφθη και να φυλακίσθηκε ο Εφέσου Διονύσιος , δεν συναντούμε την υπογραφή του σε κανένα από τα Πατριαρχικά έγγραφα που αποκηρύσσουν το κίνημα ,
ακολούθησαν ο Νικομηδείας Αθανάσιος και ο Αγχιάλου Ευγένιος που Θανατώθηκαν μαζί με τον Πατριάρχη Γρηγόριο τον Ε’ …
Μετά την 10η Απριλίου συνελήφθησαν και φυλακίσθηκαν στο φούρνο του Μποσταντζήμπαση ο Δέρκων Γρηγόριος , ο Τυρνόβου Ιωαννίκιος , ο Αδριανουπόλεως Δωρόθεος και ο Θεσσαλονίκης Ιωσήφ ,
η φυλάκιση των Αρχιερέων διήρκεσε για αρκετό χρονικό διάστημα , στις 27 Μαΐου , όταν ο Σουλτάνος πληροφορήθηκε την πυρπόληση του τουρκικού δικρότου στη Λέσβο , διέταξε προς αντεκδίκηση την Θανάτωση των φυλακισμένων …
Έτσι , στις 3 Ιουνίου τα Θύματα μαζί με τον Δήμιο τους μεταφέρθηκαν στην ευρωπαϊκή παραλία του Βοσπόρου για να εκτελεσθούν ,
Πρώτος απαγχονίσθηκε Ο Τυρνόβου Ιωαννίκιος στο Αρναούτ Κιοΐ , μετά Ο Αδριανουπόλεως στο Μεγάλο Ρεύμα , τρίτος Ο Ιωσήφ στο Νεοχώρι και Τέλος Ο Δέρκων στα Θεραπειά …
Μετά τον Θάνατο Του Ιωσήφ η περιουσία του δημεύθηκε και έτσι στερήθηκε και η Σχολή της πατρίδας του την οικονομική ενίσχυση που δεχόταν από Αυτόν ,
τον Ιούλιο του ίδιου έτους στον Μητροπολιτικό Θρόνο της Θεσσαλονίκης μετατέθηκε ο Αίνου Ματθαίος , ο οποίος παρέμεινε μέχρι το 1824 μ.Χ. …….
Απολυτίκιο …
Της Δημητσάνης τον γόνον και θεῖον πρόεδρον , Θεσσαλονίκης τον λύχνον τον παμφαέστατον , τον ιερέα του Χριστού τον θεοπρόβλητον , Ιωσήφ τον ευκλεή , ανυμνήσωμεν πιστοί , ως μάρτυρα ανδρειόφρονα και πρεσβευτήν ημών θείον , προς τον Σωτήρα και Κύριον ……
