6 Μαΐου …
Μεσοπεντηκοστή …
Την Τετάρτη μετά την Κυριακή Του Παραλύτου πανηγυρίζει η Εκκλησία μας μία μεγάλη Δεσποτική Εορτή , Της Μεσοπεντηκοστής , Του Πάσχα και της Πεντηκοστής , Του Πάσχα και της Επιφοιτήσεως Του Αγίου Πνεύματος …
Προφαίνει την Δόξα Της Αναλήψεως Του Κυρίου , που θα Εορτασθεί μετά από δέκα πέντε ημέρες …
Παρουσιάζεται Ο Χριστός , ο Μεσσίας – Μεσίτης Θεού και ανθρώπων ,
Μεσίτης καί διαλλάκτης ἡμῶν καί τοῦ αἰωνίου αὐτοῦ Πατρός …
Διά ταύτην τήν αἰτίαν τήν παροῦσαν ἑορτήν ἑορτάζοντες καί Μεσοπεντηκοστήν ὀνομάζοντες τόν Μεσσίαν τε ἀνυμνοῦμεν Χριστόν …
Η Ευαγγελική Περικοπή για την ημέρα αυτή , Μεσούσης της Εορτής του Πάσχα ,
Ο Χριστός ανεβαίνει στο Ιερό και Διδάσκει …
Η Διδασκαλία του προκαλεί τον θαυμασμό , αλλά και ζωηρά αντιδικία μεταξύ αυτού και του λαού και των διδασκάλων ,
Ο Χριστός είναι Διδάσκαλος …
Δεν έμαθε γράμματα , κατέχει το πλήρωμα της Σοφίας ,
γιατί είναι η Σοφία Του Θεού …
Εκείνος που Διδάσκει στο Ναό , στο μέσον των διδασκάλων , στο μέσον της εορτής , είναι ο Μεσσίας ,
Ο Χριστός , ο Λόγος Του Θεού …….
Απολυτίκιο …
Μεσούσης τῆς ἑορτῆς διψῶσάν μου τήν ψυχήν εὐσεβείας πότισον νάματα , ὅτι πᾶσι , Σωτήρ ἐβόησας , Ὁ διψῶν ἐρχέσθω πρός με καί πινέτω , η πηγή τῆς ζωῆς , Χριστέ ὁ Θεός , δόξα σοι …….
