30 Μαρτίου …
Όσιος Ιωάννης ο εν τω φρέατι …
O εν φρέατι ζων Iωάννης κάτω ,
Άνω πίνει νυν ζώντος ύδατος φρέαρ …
Ο Όσιος Ιωάννης γεννήθηκε στα χρόνια των Διωγμών της Εκκλησίας …
Η Ευσεβής μητέρα του τον πότισε με τα Νάματα της Χριστιανικής Θρησκείας ,
Ο Ιωάννης κατέφυγε στην έρημο όπου Αφοσιώθηκε στην μελέτη και την Πνευματική Άσκηση …
Το μέρος που έμενε ήταν μια μικρή σπηλιά , αναγκάσθηκε Ο Ευσεβής Ερημίτης να χρησιμοποιήσει σαν Ασκητήριο ένα ξεροπήγαδο ,
το οποίο είχε βάθος περισσότερο από δώδεκα μέτρα , για αυτό ονομάστηκε Ιωάννης ο εν τω φρέατι …
Εκεί κατόρθωσε κάθε Άσκηση και Αρετή , ευαρεστώντας Τον Θεό ο οποίος του έστελνε καθημερινά τροφή με έναν Άγγελο ,
όπως έστελνε και στον Γέροντά του που λεγόταν Φαρμουθέ …
Εν τούτοις , επειδή Ο Ιωάννης ήταν νεαρός , ο Άγγελος του έλεγε στον Γέροντα του ,
Ορίστε , Ο Κύριος σού έστειλε αυτόν τον άρτο , για να τον πας στον Αββά Ιωάννη που βρίσκεται στο ξεροπήγαδο …
Αφού συμπληρώθηκαν δέκα έτη από τότε που κατέβηκε στο πηγάδι , ένας Άγγελος οδήγησε σε αυτόν τον Μοναχό Χρυσίο ,
ο οποίος ζούσε τριάντα χρόνια στην έρημο για να τον ενταφιάσει …
Ο Μοναχός Χρυσίος στεκόταν πάνω από φρέαρ τρεις μέρες και ζητούσε από Τον Ιωάννη , ορκίζοντας τον στον Θεό ,
να μην του αποκρύψει τίποτε από την θαυμαστή του ζωή και πώς ευαρέστησε Τον Θεό …
Και αίφνης έγινε ένα παράδοξο και εξωφρενικό σημείο , αφού το χώμα του λάκκου σηκώθηκε επάνω ,
ανεβάζοντας στην επιφάνεια της γης τον Ιωάννη …
Πήγαν και άλλοι στον τόπο εκείνο , έκτισαν μικρά Κελιά για τον εαυτό τους ,
Ο Ιωάννης δεν ήθελε να φύγει από το ξεροπήγαδο , που είχε συνδεθεί με τη ζωή του …
Επικοινωνούσε με τους νέο ελθόντες , χρησίμευε ως πολύτιμος σύμβουλος και οδηγός τους , η μικρή Αδελφότητα ,
καταρτιζόταν και προαγόταν κατά Χριστό από Αυτόν …
Έτσι , χωρίς να αθετήσει τον όρκο του προς τον Μοναχό Χρυσίο , διηγήθηκε σε αυτόν όλα τα ασκητικά και πνευματικά του κατορθώματα ,
Έπειτα αφού ασπάστηκε τον Χρυσίο απήλθε προς Τον Κύριο …
Ο Χρυσίος , αφού άνοιξε τάφο τον σκέπασε με το πανωφόρι του και τοποθέτησε πάνω από τον τάφο την πλάκα που έκλεινε το λάκκο στον οποίο έζησε Ο Ιωάννης
και του διάβασε τους συνηθισμένους Ψαλμούς της εξοδίου Ακολουθίας …
Μετά φύτεψε στον τόπο αυτό έναν φοίνικα , ο οποίος ρίζωσε αμέσως , μεγάλωσε
και έγινε τέλειο δέντρο που άνθησε και έδωσε καρπούς …
Βλέποντας αυτό το παράδοξο αυτό γεγονός ο Χρυσίος , ευχαρίστησε Τον Θεό λέγοντας , Δόξα σοι , Κύριε ,
αυτούς που σε αγαπούν και σε δοξάζουν , ξέρεις να τους Δοξάζεις και να τους κάνεις κληρονόμους της Βασιλείας σου …
Και ενώ διαλογιζόταν όλα αυτά ο Μοναχός Χρυσίος Προσευχόμενος , τον άρπαξε Πνεύμα Κυρίου και τον μετέφερε στον τόπου όπου ησύχαζε ,
εκεί κάλεσε κάποιον Ευλαβή άνθρωπο και τον παρακάλεσε να γράψει όσα ο ίδιος ο Χρυσίος άκουσε , είδε και έζησε …
Ο Όσιος Ιωάννης Πέθανε Ειρηνικά σε βαθιά γεράματα …….
Απολυτίκιο …
Ταίς των δακρύων σου ροαίς , της ερήμου το άγονον εγεώργησας και τοις εκ βάθους στεναγμοίς , εις εκατόν τους πόνους εκαρποφόρησας και γέγονας φωστήρ τη οικουμένη , λάμπων τοις θαύμασιν , Ιωάννη Πατήρ ημών όσιε , πρέσβευε Χριστώ τω Θεώ , σωθήναι τας ψυχάς ημών …….
