21 Μαρτίου …
Όσιος Σεραφείμ …
Ο Όσιος Σεραφείμ , κατά κόσμο Βασίλειος Νικολάεβιτς Μουραβιέφ , γεννήθηκε το 1865 μ.Χ. ,
στο χωριό Βαχρομέεβο της επαρχίας Αρεφίνσκαγια , περιφέρειας της πόλεως Γιαροσλάβλ …
Οι γονείς του Νικολάι Ιβάνοβιτς και Χιονία Ολύμπιεβνα Μουραβιέφ ,
ήταν Θεοσεβούμενοι και Φιλόθεοι άνθρωποι …
Το 1866 μ.Χ. Βαπτίσθηκε , έλαβε το όνομα Βασίλειος προς τιμήν Του Οσίου Βασιλείου του Νέου ,
από μικρό παιδί Διδασκόταν μαθήματα Αρετής , παρουσίαζε τα χαρακτηριστικά μιας Χριστιανικής ψυχής , τα οποία αποκαλύφθηκαν πλήρως στα χρόνια της ωριμότητας του …
Ο Φιλάνθρωπος Θεός του πρόσφερε την εξυπνάδα , τον ασυνήθιστο ζήλο , την προθυμία , την υπομονή και την επιμονή στην επίτευξη των στόχων του ,
καθώς και την εξαιρετική μνήμη του …
Μόνος του έμαθε γραμματική , στην συνέχεια τις αρχές της μαθηματικής Επιστήμης , τα πρώτα του βιβλία ήταν το Ευαγγέλιο και το ψαλτήρι ,
στον Βασίλειο άρεσε πολύ η μελέτη Εκκλησιαστικών και Θεολογικών βιβλίων …
Συγκεκριμένα αυτών που είχαν σχέση με τον Βίο Των Αγίων ,
Οι Άγιοι , όπως ο Παύλος ο Θηβαίος , οι μεγάλοι Ασκητές Αντώνιος , Μακάριος και Παχώμιος , Μαρία η Αιγύπτια , καλλιεργούσαν εντός του ρίγος Σεβασμού και Πνευματικής Χαράς …
Στα βάθη της Αγνής εφηβικής ψυχής του , γεννήθηκε η σκέψη της Μοναχικής Αγγελικής Μορφής ,
Ο Πανάγαθος Κύριος στην καρδιά του Βασιλείου έβαλε από μικρή ηλικία , τους σπόρους του ήθους και της Αγιότητας …
Οι σπόροι αυτοί έπεσαν σε γόνιμο έδαφος , η τάση Του Βασιλείου προς τον Μοναχισμό γίνεται πιο έντονη ,
δέκα τεσσάρων ετών επισκέφθηκε την Λαύρα Του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκυϊ , ζήτησε συνάντηση με τον Ηγούμενο , στην Λαύρα βρίσκονταν Γέροντες γνωστοί σε όλη την Ρωσία …
Γονατιστός με δάκρυα στα μάτια , διηγήθηκε την μεγάλη του Επιθυμία , άκουσε από τον Γέροντα μια συμβουλή , η οποία αποδείχθηκε Προφητική , να παραμείνει στον κόσμο ,
να ασχοληθεί με καλές και δεκτές από Τον Θεό πράξεις , να δημιουργήσει καλή και Ευσεβή οικογένεια …
Να δώσει σωστή ανατροφή στα παιδιά του και μαζί με την σύζυγο του όλη την υπόλοιπη ζωή τους να την Αφιερώσουν στον Μοναχισμό , ο Γέροντας του είπε ,
Βασίλειε σε περιμένει ένας δύσκολος δρόμος με πολύ θλίψη , Ακολούθησε τον μπροστά στον Θεό και στην συνείδηση σου , θα φθάσει η στιγμή που Ο Θεός θα σε Ανταμείψει …
Έτσι Παρουσιάστηκε στον Βασίλειο η Βούληση Του Θεού , όλο το υπόλοιπο του Βίου του αποτελούσε μια προετοιμασία για την Μοναστική ζωή ,
ήταν ένα κατόρθωμα υπακοής που κράτησε περισσότερο από σαράντα χρόνια …
Τις ελεύθερες ώρες του τις περνούσε στον Ναό , όπου Προσευχόταν η μελετούσε , Ο Βασίλειος έγινε Πνευματικό παιδί του Γέροντα Βαρνάβα ,
με την Ευλογία του προσπαθούσε συνέχεια να ασκείται στην Προσευχή , να έχει καθαρή την σκέψη του και να αντιστέκεται στους πειρασμούς …
Έφθασε η στιγμή να διαλέξει την σύντροφο της ζωής του , το 1890 μ.Χ. με την Ευχή του Πνευματικού του νυμφεύεται την Όλγα Ιβάνοβνα Ναϊντένοβα ,
το 1895 μ.Χ. γεννήθηκε ο υιός τους , ο Νικόλαος και μετά η κόρη τους η Όλγα …
Το κορίτσι πέθανε σε πολύ μικρή ηλικία , μετά τον θάνατο της ύστερα από κοινή συμφωνία και με την Ευλογία του Γέροντα Βαρνάβα , οι σύζυγοι Μουραβιέφ συνεχίζουν την κοινή τους ζωή ως Αδέλφια ,
οι Προσευχές του Πνευματικού τους πατέρα , τους βοήθησαν να κρατηθούν στέρεοι στην απόφαση τους …
Η οικογένεια των Μουραβιέφ , μετά από κάθε Θεία Λειτουργία σε μεγάλη Εορτή και Πανήγυρη , προσέφερε φαγητό σε πτωχούς ανθρώπους ,
μετά το Πάτερ υμών Ο Βασίλειος τους μιλούσε για την σημασία της Εορτής και για τον Βίο Του Αγίου που Εόρταζαν , τους ευχαριστούσε που επισκέφθηκαν το σπίτι του …
Όταν τελείωνε το γεύμα προσέφερε στους καλεσμένους του δώρα , χρήματα και τους καλούσε στην επόμενη Εορτή , ως Πιστός Μαθητής του Γέροντος Βαρνάβα έλεγε ,
το κακό πρέπει να σκεπασθεί μόνο με την Αγάπη , όσο πιο χαμηλή είναι η θέση σου τόσο πιο πολύτιμος είσαι για μένα …
Μόνο Ο Θεός γνωρίζει πόσοι πτωχοί και ασθενείς Μνημόνευαν στην Προσευχή τους εξ όλης της καρδίας τους ,
τα ονόματα Βασίλειος και Όλγα , ζητώντας υγεία και σωτηρία για τους Ευεργέτες τους …
Ο Βασίλειος βοηθούσε Ναούς και Μονές , ως Εύσπλαχνος Σαμαρείτης πρόσφερε Δωρεές για την συντήρηση των γηροκομείων ,
το μεγαλύτερο εκ των οποίων βρισκόταν στη Διεθνή Λεωφόρο Μοσκόβσκι του Μοναστηριού Νοβοντέβιτσι …
Οι Αγαπημένοι σύζυγοι επισκέπτονταν τα γηροκομεία , προσφέροντας παρηγοριά και την ζεστασιά τους στους αδύναμους και μόνους , έπαιρναν σπίτι τους ασθενείς από τα Κρατικά Νοσοκομεία ,
οι άρρωστοι ανάρρωναν καλύτερα σε συνθήκες ενός φιλόξενου σπιτιού , η εγκάρδια συμπόνια και η ειλικρινής Αγάπη έκαναν Θαύματα …
Το 1903 μ.Χ. η Ρωσία Εόρτασε Τον Όσιο Σεραφείμ του Σάρωφ , ήταν Θέλημα Θεού να βρεθούν στην Μονή του Σαράτοβο η Όλγα με Τον Βασίλειο , ο οποίος από την εφηβική του ηλικία εκτιμούσε βαθιά Τον Όσιο ,
θυμόταν πάντα τα Λόγια Του , ότι ο πραγματικός σκοπός της Χριστιανικής ζωής είναι η απόκτηση του Αγίου Πνεύματος …
Το 1906 μ.Χ. ο Πατέρας Βαρνάβας αρρώστησε βαριά , για τελευταία φορά επισκέπτεται την γυναικεία Μονή Ιβήρων – Βίκσουν ,
την οποία Ίδρυσε ο ίδιος , Κοιμήθηκε με Ειρήνη …
Πραγματικός φίλος για Τον Βασίλειο έγινε ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης Μπιστρόε , ο Πνευματικός της Τσαρικής οικογένειας
και μελλοντικός Αρχιεπίσκοπος Πολτάβσκι …
Ο μελλοντικός Επίσκοπος διέκρινε αμέσως στον Βασίλειο , τον πραγματικά Ευσεβή και ταπεινό Ασκητή , τους συνέδεσε η αγάπη για τις επιστήμες , στον Βασίλειο πάντα άρεσε η Ιστορία ,
ο Αρχιμανδρίτης Θεοφάνης ως Καθηγητής της βιβλικής Ιστορίας , αποτελούσε για Αυτόν ασύγκριτο συνομιλητή και Διδάσκαλο …
Το 1905 μ.Χ. γίνεται τακτικό μέλος του φιλανθρωπικού Οργανισμού της Πόλεως Γιαροσλάβλ , του μεγαλύτερου στη Ρωσία , πολλοί γνωστοί Ιεράρχες και Εκκλησιαστικοί παράγοντες εκείνης της εποχής ,
όπως Ο Άγιος Ιωάννης της Κρονστάνδης , υπήρξαν μέλη του Οργανισμού και Ο Θεοφιλέστατος Τύχων , μελλοντικός Πατριάρχης της Ρωσίας , ο οποίος τότε Διηύθυνε την Καθέδρα του Γιαροσλάβλ …
Το 1917 μ.Χ. αρχίζει η Εποχή της δοκιμασίας για την Ρωσία , με την Ευλογία του Μητροπολίτη της Αγίας Πετρουπόλεως Βενιαμίν , καταφεύγει στην Μονή Του Αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκυϊ ,
στις 13 Σεπτεμβρίου του 1920 μ.Χ. Ο Βασίλειος υποβάλλει αίτηση στη γεροντία της Λαύρας , με Παράκληση να τον δεχθούν στην Αδελφότητα , η απάντηση ήταν θετική …
Το πρώτο Διακόνημα που του ανατέθηκε ήταν του Νεωκόρου , την ίδια περίοδο γίνεται Δόκιμη της Μονής Νοβοντέβιτσι και η σύζυγος του Όλγα ,
στις 26 Οκτωβρίου του 1920 μ.Χ. ο Επίσκοπος Βενιαμίν Ευλογεί τη Χειροθεσία των Δόκιμων Βασιλείου και Όλγας , που ονομάζονται αντίστοιχα Βαρνάβας και Χριστίνα …
Σε σύντομο διάστημα ο Πατέρας Βαρνάβας γίνεται Ιεροδιάκονος , του ζητείται να αναλάβει το γραφείο του κοιμητηρίου ,
αυτή η περίοδος ήταν πολύ δύσκολη για την Λαύρα , η Μοναστική ζωή όχι μόνο δεν έσβηνε , αλλά βρισκόταν σε κατάσταση πρωτοφανούς Ανόδου …
Η Μονή αποτελούσε πραγματικό κέντρο της Εκκλησιαστικής ζωής της Αγίας Πετρουπόλεως , εκεί δημιουργήθηκε ο σταθμός συλλογής χρημάτων για τους πεινασμένους , παραχωρήθηκαν χώροι της Λαύρας στους άστεγους αναπήρους πολέμου , εύρισκαν καταφύγιο τα ορφανά ,
καθημερινά προσφερόταν φαγητό στους πτωχούς , το έργο της σιτίσεως ανατέθηκε στον Πατέρα Βαρνάβα …
Στις 11 Σεπτεμβρίου του 1921 μ.Χ. ο Μητροπολίτης Βενιαμίν Χειροτόνησε τον Πατέρα Βαρνάβα σε Ιερέα , γνώριζε καλά την ζωή των ανθρώπων από διαφορετικά στρώματα , κατανοούσε τις Πνευματικές τους ανάγκες και τα προβλήματα τους ,
οι ψυχές πολλών Πιστών στρέφοντας στον απλό και πράο Πατέρα , όλο και περισσότερος κόσμος πήγαινε στο κελί του για Πνευματική καθοδήγηση και παρηγοριά …
Μεγάλη θλίψη προκάλεσαν στον Βαρνάβα οι συλλήψεις των αγαπημένων του φίλων και συναγωνιστών , του Αρχιμανδρίτη Βενιαμίν , του Επισκόπου Λάντοζσκι Ιννοκεντίου ,
του Επισκόπου Γιάμπουρσκι Νικολάου Γιαρουσέβιτς , των Αρχιμανδριτών Γουρίου και Λέοντος , του Ιερομονάχου Εμμανουήλ και πολλών άλλων από την Αδελφότητα της Λαύρας …
Εκλέγεται από την Διοίκηση και την Αδελφότητα της Λαύρας Μέλος της Γεροντίας , Διορίζεται σε Διοικητική θέση στη θέση του ταμία της Λαύρας ,
ο Βαρνάβας επεδίωκε την απομόνωση και την απαλλαγή από την φροντίδα των κοσμικών υποθέσεων , ανέλαβε το νέο του Διακόνημα με πραότητα και υπακοή στο Θέλημα Του Θεού …
Ετοιμάζεται εσωτερικά να αναλάβει το Διακόνημα του Πνευματικού , το 1927 μ.Χ., γίνετε μεγαλόσχημος Μοναχός , Λαμβάνει το όνομα Σεραφείμ , προς Τιμήν Του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ ,
Ο Ταπεινός Ασκητής έλεγε προς τους Πιστούς , η υπομονή σας θα εξασφαλίσει την σωτηρία της ψυχής σας , σε μας μένει μόνο να εγκαταλείπουμε τον εαυτό μας στον Θεό , να τον Παρακαλάμε για συγχώρεση …
Να θυμόμαστε ότι Ο Θεός είναι Αγάπη και ελπίζουμε στο Έλεος Του , οι πολύωρες Εξομολογήσεις στο Ναό , οι συνεχείς ψύξεις , οι απίστευτα φυσικές και Πνευματικές υπερφορτώσεις , επιδείνωσαν την κατάσταση της υγεία Του Σεραφείμ ,
οι ιατροί διέγνωσαν μεσοπλεύρια νευραλγία , ρευματισμό και θρομβοφλεβίτιδα των κάτω άκρων ταυτόχρονα , οι πόνοι στα κάτω άκρα έγιναν αβάσταχτοι …
Ο Σεραφείμ δεν έλεγε σε κανέναν τίποτα για τις ασθένειες του , συνέχιζε με απίστευτη γενναιότητα να Τελεί την Θεία Λειτουργία και το Μυστήριο της Ιεράς Εξομολογήσεως ,
το πρόσωπο του Φώτιζε πάντοτε μια ηρεμία και χαρά , κανένας από τους αδελφούς δεν μπορούσε να φαντασθεί τον πόνο που ένιωθε , μόνο η φωνή Του κάποια στιγμή γινόταν πολύ σιγανή …
Έφθασε η ημέρα που δεν μπορούσε να σηκωθεί από το κρεβάτι , την καινούργια Δοκιμασία , την ασθένεια την δέχθηκε με εξαιρετική ηρεμία και υπομονή ,
σαν να ήταν το επόμενο Λειτούργημα που του ζήτησε Ο Θεός , δεν υπήρχε ούτε μικροψυχία , ούτε δυσαρέσκεια …
Ευχαριστώντας συνέχεια Τον Κύριο , έλεγε σε αυτούς που τον επισκέπτονταν , είμαι αμαρτωλός , αξίζω περισσότερα , υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν από χειρότερες ασθένειες ,
η κατάσταση της υγείας του παρουσίαζε επιδείνωση , ήταν εξήντα τριών ετών , εμφανίσθηκαν η πνευμονική και καρδιακή ανεπάρκεια , οι ιατροί τον συμβούλευσαν να μετακομίσει στην εξοχή , επιλέχθηκε η περιοχή της Βυρίτσας …
Ο Μητροπολίτης Σεραφείμ Τσιτσάγκωφ είχε Ιατρικές γνώσεις , διάβασε το πόρισμα των Ιατρών , έδωσε την Ευλογία του για το ταξίδι ,
μετά την μετακόμιση στη Βυρίτσα Ο Σεραφείμ δεν επισκέπτεται τους Ιατρούς , για όλα υπάρχει η Βούληση Του Θεού …
Την Δευτέρα , την Τετάρτη και την Παρασκευή δεν έτρωγε τίποτε , δεν έτρωγε καθόλου για μέρες , έπινε τσάι με λίγο ψωμί , κάθε εβδομάδα Κοινωνούσε από τους Ιερείς της περιοχής ,
στο κελί του υπήρχαν πάντοτε τα Τίμια Δώρα και όλα τα απαραίτητα για την Θεία Κοινωνία , νιώθοντας την εσωτερική ανάγκη κοινωνούσε μόνος του , προς Μίμηση Του Ουράνιου Διδασκάλου του …
Ο Γέροντας της Βυρίτσας Προσευχόταν καθημερινά στον κήπο επάνω σε πέτρα , μπροστά στην Εικόνα Του Θαυματουργού Αγίου Σεραφείμ του Σάρωφ ,
οι Προσευχές του έφθαναν στον Κύριο , μόνο Ο Θεός γνωρίζει πόσες ανθρώπινες ψυχές έσωσε …
Ο Χρόνος του γήινου ταξιδιού του πλησίαζε στο Τέλος , Ο Σεραφείμ γνώριζε την στιγμή που θα περνούσε στην Αιωνιότητα ,
μια μέρα Ευλόγησε τους συγγενείς και τους φίλους του με την Εικόνα Του Οσίου Σεραφείμ του Σάρωφ …
Το 1949 μ.Χ. Του Φανερώθηκε η Παναγία , με το Δεξί της Χέρι του έδειξε τον Ουρανό , παρακάλεσε να μην τον ενοχλήσει κανείς , εκείνη η ημέρα πέρασε με πολύ Προσευχή , την ανάγνωση του Ευαγγελίου και του ψαλτηρίου , στις δυο τα μεσάνυχτα έκανε τον σταυρό του ψελλίζοντας την ικεσία , σώσε , Κύριε και Ελέησε όλον τον κόσμο ,
Ο Όσιος Σεραφείμ έφυγε για την Αιωνιότητα …
Το Λαϊκό Προσκύνημα συνεχιζόταν για τρείς ημέρες , τα χέρια Του Οσίου ήταν μαλακά και ζεστά σαν να ήταν ζωντανός , κάποιοι ένιωθαν Ευωδία δίπλα στο Φέρετρο ,
την πρώτη ημέρα μετά τον Θάνατο Του Θεραπεύθηκε ένα τυφλό κοριτσάκι , η μητέρα του το πήγε κοντά στο Φέρετρο λέγοντας στο παιδί της , Φίλησε το χέρι του Παππού και έγινε το Θαύμα …….
Απολυτίκιο …
Ὡς τοῦ Ρωσικοῦ ἔθνους θεῖος κοσμήτωρ καὶ τῆς Βίριτσα δόξα καὶ ἀντιλήπτωρ , ἐν χρόνοις δυσχειμέροις ὤφθης ἡμῖν , Σεραφεὶμ Πάτερ Ὅσιε , σὺ γὰρ δι’ ἐγκρατείας καὶ ἀπαύστου εὐχῆς , Χριστοῦ τὴν χάριν εἵλκυσας εἰς τὴν σὴν βιοτήν , διὸ καὶ πρέσβευε ἐκτενῶς , ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε …….
