10 Μαρτίου …
Οσία Αναστασία της Πατρικίας …
H Πατρικία πάντα λιπούσα τάδε ,
Πάντων κατέστη κυρία εν τω πόλω …
Η Οσία Αναστασία καταγόταν από Ευγενείς και πλούσιους γονείς , ήταν μια από τις πιο Θεοφοβούμενες κόρες του Βυζαντίου ,
έζησε στα χρόνια του Ιουστινιανού του μεγάλου 527 – 565 μ. Χ. …
Υπήρξε η πρώτη ακόλουθος της Βασίλισσας , ήταν κυρία επί των τιμών στην βυζαντινή Αυτοκράτειρα Θεοδώρα ,
ο Ιουστινιανός για την αξία της , της έδωσε τον τίτλο της Πατρικίας …
Οι Αρετές της προκάλεσαν τον φθόνο της Βασίλισσας ,
η Αναστασία προκειμένου να σβήσει κάθε αφορμή του φθόνου , πήρε μέρος της περιουσίας της και έφυγε στην Αλεξάνδρεια …
Εγκαταστάθηκε στο Πέμπτον , έκτισε Μονή που αργότερα πήρε το όνομα της Πατρικίας ,
ζούσε ζωή Ασκητική , με μοναστική πειθαρχία , έπλεκε υφάσματα για να βιοποριστεί …
Μετά τον Θάνατο Της Θεοδώρας το 548 μ.Χ. , έμαθε ότι την αναζητεί ο Ιουστινιανός ,
άφησε την Μονή και πήγε στην Σκήτη Του Αββά Δανιήλ , στον όποιο διηγήθηκε τα συμβαίνοντα …
Ο Αββάς την έντυσε ανδρικά και την μετονόμασε σε Αναστάσιο , την τοποθέτησε σε σπήλαιο δίπλα στην Σκήτη και Μοναχοί της πήγαιναν ότι χρειαζόταν ,
της είπε να μην βγει ποτέ από το σπήλαιο , ούτε να δεχθεί κανέναν , εκεί έμεινε κλεισμένη είκοσι οκτώ χρόνια …
Όταν Προαισθάνθηκε το Τέλος της η Αναστασία , προσκάλεσε Τον Αββά Δανιήλ , Κοινώνησε των Αχράντων Μυστηρίων , έστρεψε το βλέμμα της προς τον Γέροντα και του είπε ,
στο όνομα Του Κυρίου, Πάτερ , σταυρώστε με και Προσευχηθείτε για εμένα …
Στη συνέχεια , αφού κοίταξε προς την Ανατολή , έγινε το πρόσωπο της Φωτεινό , σαν να άναψε πυρσός , έκανε το σημείο του Σταυρού και είπε , Κύριε , στα χέρια σου παραδίνω το Πνεύμα μου
και Παρέδωσε την Δίκαια ψυχή Της , η Οσία Αναστασία στον Θεό …
Έσκαψαν και άνοιξαν Τάφο , μπροστά στο σπήλαιο , Ο Γέροντας Δανιήλ έβγαλε το ένδυμα του
και το φόρεσε πάνω από τα δικά της ενδύματα στην Μακαριστή Οσία …….
Απολυτίκιο …
Τὴν πατρικίαν τιμὴν , λιποῦσα ὅσιε καὶ τὸν κόσμον φυγούσα , Χριστὸν τὸν πόθον σου , Ἀναστασία σεμνὴ , ἀνυμνοῦμεν εὐλαβῶς , τὴν ἐν Ἀλεξανδρείᾳ , ἐν κρυπτῷ πολιτευσαμένην , ὃν καθικέτευε ἀεὶ , ὑπὲρ ἡμῶν τῶν πίστει , τὴν μνήμην σου τὴν θείαν , τιμώντων …….
