8 Μαρτίου …
Β΄ Κυριακή των Νηστειών , Γρηγορίου του Παλαμά …
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς ήταν δεινός θεολόγος και διαπρεπέστατος ρήτορας και φιλόσοφος …
Δεν γνωρίζουμε το χρόνο και τον τόπο της γέννησής του , ξέρουμε όμως ότι κατά το πρώτο μισό του 14ου Αιώνα μ.Χ. ήταν στην Αυτοκρατορική αυλή της Κωνσταντινούπολης ,
από οπού και αποσύρθηκε στο Άγιον Όρος χάρη ησυχότερης ζωής , αφιερώθηκε στην ηθική του τελειοποίηση και σε διάφορες μελέτες …
Το 1335 μ.Χ. με τους δύο αποδεικτικούς λόγους του , Περί εκπορεύσεως Του Αγίου Πνεύματος , ήλθε σε σύγκρουση με τον Βαρλαάμ τον Καλαβρό ,
ο οποίος δίδασκε πως ο άνθρωπος δεν μπορεί να γνωρίσει Τον Θεό , και ακόμα περισσότερο δεν μπορεί να ενωθεί μαζί του …
Κατά τα λεγόμενα του Βαρλαάμ , Ο Θεός είναι , κλειστός στον εαυτό του
και δεν μπορεί να ενωθεί με τους ανθρώπους …
Επομένως οι ησυχαστές , οι Μοναχοί δηλαδή εκείνοι που έλεγαν ότι μπορεί ο άνθρωπος , αν έχει καθαρή καρδιά και αν συγκεντρωθεί στην καρδιακή Προσευχή το , Κύριε Ιησού Χριστέ , Υιέ Θεού , ελέησον με ,
να ενωθεί με Τον Θεό και να φωτισθεί και να δει το Άκτιστο Φως , ασχέτως της μόρφωσης του , δεν ήταν Ορθόδοξοι αλλά μεσσαλιανιστές και ομφαλόψυχοι …
Μετά από αυτές τις τοποθετήσεις του Βαρλαάμ , ο Παλαμάς εγκαταστάθηκε στην Θεσσαλονίκη από όπου και άρχισε τον Αγώνα υπέρ των Ιερώς ησυχαζόντων , αυτών που ασκούσαν τον ησυχασμό , συγγράφοντας μάλιστα και τους ομώνυμους λόγους του ,
το ζητούμενο της πάλης αυτής ήταν κυρίως το μεθεκτικόν η αμέθεκτον της Θείας ουσίας …
Ο Γρηγόριος οπλισμένος με μεγάλη πολυμάθεια και ισχυρή κριτική για θέματα Αγίων Γραφών , διέκρινε μεταξύ Θείας ουσίας αμεθέκτου και Θείας ενεργείας μεθεκτής ,
αυτό το στήριξε σύμφωνα με το Πνεύμα των Πατέρων και η Εκκλησία επικύρωσε την ερμηνεία του με τέσσερις Συνόδους …
Στην τελευταία που έγινε στην Κωνσταντινούπολη το 1351 μ.Χ. , ήταν και ο ίδιος ο Παλαμάς ,
Ο Γρηγόριος έγραψε πολλά και διάφορα Θεολογικά έργα , περίπου εξήντα …
Αργότερα ο Πατριάρχης Ισίδωρος , Τον εξέλεξε αρχικά Επίσκοπο Θεσσαλονίκης ,
λόγω όμως των τότε ζητημάτων αποχώρησε πρόσκαιρα στη Λήμνο …
Επιστρέφοντας ανέλαβε τα καθήκοντα του ,
Ο Άγιος Γρηγόριος ο Παλαμάς Πέθανε το 1360 μ.Χ. και τιμήθηκε αμέσως σαν Άγιος …
Ο Πατριάρχης Φιλόθεος έγραψε το 1376 μ.Χ. εγκωμιαστικό λόγο στον Γρηγόριο Παλαμά ,
μαζί και Ακολουθία και όρισε την Εκκλησιαστική Μνήμη του στη Β’ Κυριακή της Μεγάλης Τεσσαρακοστής …
Το Τίμιο σώμα Του μετά την εκταφή , υπήρξε Άφθαρτο , Ευωδίαζε
και Θαυματουργούσε …
Στούς λατίνους όμως , τους υποτελείς του Πάπα , ήταν χονδρό αγκάθι η ενθύμιση Του Αγίου και μάλιστα ολόσωμου , για αυτό πολλές φορές τον συκοφαντούσαν λέγοντας ,
πως για τα αμαρτήματα του έμεινε άλυωτος , δεν δέχθηκε από απέχθεια η γη να τον διαλύσει , στα εξ ων συνετέθη …
Τον 19ο Αιώνα μ.Χ. ο Ναός Του Αγίου καταστράφηκε από φωτιά
και το Τίμιο Σκήνωμα Του κάηκε αφήνοντας μόνον τα οστά ανέπαφα …
Τόσο γινάτι κράτησαν οι καθολικοί που όταν τυπώνονταν οι Εκκλησιαστικές μας Ακολουθίες στην Βενετία , κατά τους χρόνους της τουρκοκρατίας ,
ο Δόγης έδινε την άδεια του για την έκδοση , μόνον εφόσον δεν υπήρχε σχετική αναφορά στον Άγιο …
Έτσι για αρκετά χρόνια που κυκλοφορούσαν τα έντυπα από την Βενετία , η Γιορτή του είχε σχεδόν ξεχαστεί , στα μέσα και τέλη του 20ου Αιώνα ,
επανήλθε η Μνήμη των ενδόξων Αγώνων Του και έλαβε την πρέπουσα θέση στον χώρο των Ορθόδοξων Ναών …….
Απολυτίκιο …
Ὀρθοδοξίας ὁ φωστήρ , Ἐκκλησίας τὸ στήριγμα καὶ διδάσκαλε , τῶν Μοναστῶν ἡ καλλονή , τῶν θεολόγων ὑπέρμαχος ἀπροσμάχητος , Γρηγόριε θαυματουργέ , Θεσσαλονίκης τὸ καύχημα , κῆρυξ τῆς χάριτος , ἱκέτευε διὰ παντός , σωθῆναι τὰς ψυχὰς ἡμῶν …….
