3 Ιανουαρίου …
Θλίψεσι πολλαῖς Θωμαῒς λαμπρυνθεῖσα ,
Δόξης ἀῤῥήτου παρὰ Χριστοῦ μετέσχε ,
Τριτάτῃ Θωμαΐδα πινυτόφρονα , ἀείδειν θέμις …
Η Αγία Θωμαΐς γεννήθηκε στην Λέσβο το 910 μ.Χ. ,
οι γονείς της Μιχαήλ και Καλή , ήταν Ευσεβέστατοι , έντιμοι και ευκατάστατοι …
Οι γονείς την στέρηση παιδιού την αντιμετώπιζαν πενθούντες , με την ελπίδα ότι θα αποκτούσαν παιδί , δεν έπαυσαν να Προσεύχονται ,
η Παναγία με Θείο όνειρο , προειδοποίησε την Καλή , ότι όχι μόνο θα αποκτούσε παιδί , αλλά ότι αυτό θα ξεχώριζε , σε πλούτο Χαρισμάτων και Αγιότητα …
Απόκτησαν κόρη , Την ονόμασαν Θωμαΐδα , που καθώς μεγάλωνε , ξεχώριζε για τα Χαρίσματα που είχε και την ομορφιά της , Εκείνη δεν είχε καμιά διάθεση για γάμο , απεναντίας Θαύμαζε την Μοναστική ζωή ,
πειθαρχώντας στην θέληση και επιθυμία των γονιών Της , παντρεύτηκε το 934 μ.Χ. , σε ηλικία είκοσι τεσσάρων ετών τον Στέφανο , που έγινε για Αυτήν ακάνθινος στέφανος για όλη τη ζωή Της …
Ήταν τόσο καλή , τόσο Ενάρετη , ώστε Την ήξεραν όλοι σαν υπόδειγμα συζύγου , υπέφερε από την βάναυση συμπεριφορά , του βαρβάρου συζύγου της , που καθημερινά έβρισκε ευκαιρία ,
να Την πληγώνει στο σώμα και στην ψυχή , με ξυλοδαρμούς , ραπίσματα , κλωτσιές , ακόμα και στο στόμα της , να την καίει και να της ανοίγει πληγές , σε όλο Της το σώμα …
Από τη Μυτιλήνη έφυγαν , κατοίκησαν στην Κωνσταντινούπολη , μετακόμισαν και οι γονείς Της , εγκαταλείποντας την μεγάλη περιουσία τους , αντιμετωπίζοντας πολλές στερήσεις ,
μετά τον θάνατο του πατέρα της , η μητέρα της πήγε στο Μοναστήρι το γνωστό με το όνομα τα Μικρά Ρωμαίου , το οποίο ήταν μεταξύ της πύλης της Σηλυβρίας και της πύλης του Πολυανδρίου , επί του εβδόμου λόφου της Κωνσταντινούπολης , εκεί έγινε Μοναχή , αργότερα έγινε Ηγουμένη …
Το δράμα Της Θωμαΐδος κορυφώθηκε , η συμπεριφορά του συζύγου της , γινότανε από μέρα σε μέρα χειρότερη , αντιμετώπιζε όλη αυτή την μαρτυρική κατάσταση με την Προσευχή , την υπομονή και την αγαθοεργία ,
σύντομα η Πίστη και η Αγιότητα Της Ευλογήθηκε από Τον Θεό , της έδωσε Την Χάρη να κάνει Θαύματα …
Όταν ζητούσε με τις Θερμές Προσευχές Της , Την Βοήθεια Του Κυρίου για ανθρώπους που υπέφεραν , αναφέρονται δέκα τέσσερα Θαύματα ,
που έγιναν με την Προσευχή Της Θωμαΐδος στην Κωνσταντινούπολη , Θεραπεύει έναν δαιμονισμένο , έναν παράλυτο , έναν άρρωστο με καρκίνο και άλλους …
Έπειτα από δέκα χρόνια μαρτυρικής συζυγικής ζωής ,
Πέθανε η Αγία Θωμαΐς σε ηλικία τριάντα οκτώ ετών …
Ενταφιάστηκε στην γυναικεία Μονή , την καλούμενη τα Μικρά Ρωμαίου , όπου είχε Μονάσει
και είχε Ταφή η μητέρα της …
Σαράντα ημέρες μετά την Ταφή Της , Το Ιερό Λείψανο Ανακομίστηκε , Αποτέθηκε σε Λάρνακα εντός του Ναού της Μονής , ήταν ακέραιο , στα τίμια χέρια Της διακρίνονταν οι ακκισμοί του συζύγου της ,
ο Τάφος Της και το σεπτό Λείψανο Της Αγίας Θωμαΐς , έγιναν Πηγή Θαυμάτων …
Ο δαιμονισμένος Κωνσταντίνος που πλησίασε τον Τάφο Της Θεραπεύεται , ο παράλυτος Ευτυχιανός ονομαζόμενος , Προσευχήθηκε , άγγιξε τον Τάφο Της και στάθηκε στα πόδια του ,
Μοναχή με φοβερούς πόνους , στο κεφάλι Θεραπεύεται …
Άνθρωπος με επιληψία , βρίσκει την υγεία του , ψαράς βρίσκει τα χαμένα δίχτυα του , στην θάλασσα γεμάτα ψάρια ,
γυναίκα με φοβερούς πόνους στα σπλάγχνα της , Θεραπεύεται και από ευγνωμοσύνη χτίζει πάνω στον Τάφο Της Αγίας Θωμαΐς , μεγαλοπρεπή αψίδα …
Τελευταίο Θαύμα , Αναφέρεται η Θεραπεία του συζύγου της , που μετά τον Θάνατο Της προσέκρουσε δαίμονι χαλεπώ , έγινε δηλαδή δαιμονισμένος ,
τότε τον έδεσαν με αλυσίδες και τον οδήγησαν στον Τάφο Της Αγίας Θωμαΐς , όπου Θεραπεύτηκε …
Το Τίμιο Σκήνωμα Της απωλέσθηκε κατά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Φράγκους το 1204 μ.Χ. ,
Αρχικά η Μνήμη Της Αγίας Θωμαΐς , Εορταζόταν την 1η Ιανουαρίου …
Από τον 10ο Αιώνα μ.Χ. , ο Εορτασμός της Μνήμης Της μετατέθηκε στις 3 Ιανουαρίου , διότι η ημέρα της Κοιμήσεως Της συνέπιπτε με την Εορτή της Περιτομής Του Κυρίου
και την Εορτή Του Μεγάλου Βασιλείου , δεν ήταν πρόσφορη για τον Πανηγυρισμό Αυτής …
Ακολουθία Της Αγίας Θωμαΐς , συνέταξε ο Μοναχός Γεράσιμος Μικραγιαννανίτης ,
Υμνογράφος της μεγάλης Του Χριστού Εκκλησίας , στο Άγιον Όρος το 1967 μ.Χ. με την μέριμνα του Αειμνήστου Μητροπολίτου Μυτιλήνης , Ιακώβου Κλεομβρότου …….
Απολυτίκιο …
Τάς θλίψεις τοῦ βίου σου , ὡς προσφορὰν λογικήν , Χριστῷ προσενένκασα , τὴν τῶν θαυμάτων ἰσχύν , Ὁσία , ἀντείληφας , Ὅθεν ὡς συζυγίας , ὑποτύπωσιν θείαν , μέλπομεν Θωμαΐς σε καὶ πιστῶς σοι βοῶμεν Χαῖρε τῆς νήσου Λέσβου, σεμνὸν ἐγκαλλώπισμα …….
