26 Δεκεμβρίου …
Άγιος Ευθύμιος ο Ομολογητής , Επίσκοπος Σάρδεων …
Ο Άγιος Ευθύμιος γεννήθηκε περί το 760 μ.Χ. στη μικρή πόλη Ούζαρα της επαρχίας της Λυκαονίας της Καππαδοκίας ,
την εποχή που Αυτοκράτορας του Βυζαντίου ήταν ο εικονομάχος Κωνσταντίνος ο Ε΄ και Ειρήνης 780 – 797 μ.Χ. …
Οι γονείς του ήταν Ευσεβείς Χριστιανοί , αρκετά εύποροι με κτήματα , αμπέλια και χωράφια , Ο Ευθύμιος είχε πολλά αδέλφια που ασχολούνταν με διάφορες τέχνες , όμως εκείνος ξεχώριζε για τη φιλομάθεια Του και την κλίση που είχε προς τα Ιερά γράμματα ,
ήταν πολύ έξυπνος και επιμελής , μελετούσε με ζήλο τις Γραφές κάνοντας πράξη τα Λόγια Του Ιησού , Ερευνάτε τας Γραφάς , εν αυταίς γαρ ευρήσετε ζωήν Αιώνιον …
Ο πατέρας του εκτιμώντας την φιλομάθεια του , Τον έστειλε να σπουδάσει στην Αλεξάνδρεια , όπου εκείνη την εποχή , η Ελληνική παιδεία είχε μεγάλη ακμή , εκεί Ο Ευθύμιος επιδόθηκε με ζήλο στην μελέτη
και αφού τελείωσε τις σπουδές Του , γύρισε πίσω στο πατρικό του σπίτι , κοντά στα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειας του …
Η ψυχή όμως Του Ευθυμίου ζητούσε να έλθει πιο κοντά στον Θεό , γνώριζε πόσο μάταια είναι τα πράγματα αυτής της ζωής , ένιωθε πόση ευτυχία και ασφάλεια υπάρχει κοντά στον Θεό και στο Θέλημα Του ,
Φλεγόταν από την επιθυμία να Τον πλησιάσει πιο πολύ και να Του Αφιερώσει τη ζωή του …
Έτσι Ο Ευθύμιος με την ευχή του πατέρα του , η μητέρα του είχε στο μεταξύ πεθάνει , πηγαίνει σε Μοναστήρι της πατρίδας του και γίνεται Μοναχός ,
από την πρώτη στιγμή δείχνει τέτοια Αρετή και προθυμία στην Ασκητική ζωή ώστε πολλοί από τους Πατέρες του Μοναστηριού Τον είχαν ως πρότυπο και προσπαθούσαν να τον μιμηθούν …
Έτσι Ο Ευθύμιος γίνεται , ο επίγειος Άγγελος και ο Ουράνιος άνθρωπος , πολύ σύντομα Ο Θεός Τον καλεί στο μεγάλο Λειτούργημα της Ιεροσύνης , Χειροτονείται Διάκονος και λίγο αργότερα Ιερεύς ,
η Ασκητική του αυξάνεται και μαζί και η Χάρις που Λαμβάνει από Τον Θεό , η φήμη Του ως Αγίου ανθρώπου απλώνεται στη γύρω περιοχή …
Χήρευσε ο θρόνος της Επισκοπής των Σάρδεων και οι Ευσεβείς Χριστιανοί έψαχναν να βρουν Άξιο και Ενάρετο Κληρικό για να αναλάβει το αξίωμα αυτό , κατέληξαν ότι ο πιο Άξιος για να τους Ποιμάνει είναι Ο Ευθύμιος ,
έστειλαν αντιπροσωπεία στο Μοναστήρι όπου βρισκόταν , τον μετέφεραν σχεδόν με τη βία στις Σάρδεις , όπου Τον Χειροτόνησαν Επίσκοπο τους …
Ο Ευθύμιος ως Επίσκοπος στέκεται στοργικός Πατέρας και Διδάσκαλος των Χριστιανών της περιοχής του , φροντίζει ιδιαίτερα τους φτωχούς και τους δυστυχισμένους , Προστατεύει τα ορφανά , τις χήρες , τους αρρώστους και γίνεται παράδειγμα προς μίμηση με την Αγία ζωή του και το ακούραστο ενδιαφέρον του για τον συνάνθρωπο ,
προσπαθούσε με το κήρυγμα Του να Ποτίσει τους Χριστιανούς με τα Αληθινά νοήματα της Διδασκαλίας Του Χριστού και να τους προφυλάξει από τους αιρετικούς …
Εκείνη την εποχή , η Εκκλησία βρισκόταν σε μεγάλη ταραχή από την ολέθρια αίρεση των εικονομάχων , οι οποίοι είχαν και την υποστήριξη πολλών Αυτοκρατόρων του Βυζαντίου , πίστευαν ότι οι Χριστιανοί δεν πρέπει να Προσκυνούν τις Ιερές Εικόνες ,
διότι αυτό είναι ειδωλολατρία , οι Εικόνες που αναπαριστούν Τον Θεό , Την Παναγία και Τους Αγίους , χρησιμοποιήθηκαν από τους Χριστιανούς ήδη από την εποχή των διωγμών στις κατακόμβες …
Μετά τον 4ο Αιώνα , απελευθερωμένοι από τους διωγμούς οι Χριστιανοί ανέπτυξαν εικονικές παραστάσεις , με θέματα από την Παλαιά και Καινή Διαθήκη , οι παραστάσεις κοσμούσαν το εσωτερικό των Ναών και ήταν τα βιβλία των αγράμματων , που δεν είχαν την δυνατότητα να διαβάσουν την Αγία Γραφή ,
οι εικονομάχοι υποστήριζαν , ότι δεν είναι σωστό να Προσκυνούμε τις Εικόνες , νομίζοντας ότι οι Χριστιανοί έδιναν τιμή στο υλικό από το οποίο ήταν φτιαγμένη η Εικόνα …
Έτσι ξέσπασε μεγάλη αναταραχή στην Ορθοδοξία , με τους εικονόφιλους να υποστηρίζουν την Προσκύνηση των Εικόνων και τους εικονομάχους το αντίθετο , πολλές Εικόνες τότε παραδόθηκαν στην πυρά και την καταστροφή ,
πολλοί Κληρικοί , Μοναχοί και απλοί λαϊκοί εικονόφιλοι διώχθηκαν , εξορίστηκαν και υπέστησαν βασανιστήρια …
Η μεγάλη αυτή αναταραχή που συγκλόνισε την Εκκλησία και γενικότερα την Βυζαντινή Αυτοκρατορία , χωρίζεται σε δύο περιόδους , η πρώτη περίοδος τελειώνει με την Ζ΄ έβδομη Οικουμενική Σύνοδο που συγκάλεσε το 787 μ.Χ. η Αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία με τον γιο της Κωνσταντίνο ,
η Σύνοδος έλαβε χώρα στο Ναό της Αγίας Σοφίας στη Νίκαια της Βιθυνίας και έλαβαν μέρος σε αυτή , τριακόσιοι εξήντα επτά Άγιοι Πατέρες , Ανάμεσα Τους και Ο Ευθύμιος Επίσκοπος Σάρδεων …
Ο Ευθύμιος με την βαθιά γνώση της Γραφής που κατείχε , απέδειξε ότι πρέπει να Προσκυνούμε τις Άγιες Εικόνες δίνοντας Τιμή στο πρόσωπο που Εικονίζεται και όχι βέβαια στο υλικό από το οποίο έχουν κατασκευαστεί ,
οι Βασιλείς Κωνσταντίνος και Ειρήνη η Αθηναία , Τίμησαν πολύ Τον Ευθύμιο και τον χρησιμοποίησαν ως κήρυκα σε διάφορες αποστολές …
Το 802 μ.Χ. ανεβαίνει στο θρόνο του Βυζαντίου ο Νικηφόρος , την εποχή αυτή ένας άρχοντας των Σάρδεων ζητούσε να πάρει ως σύζυγό του μια νεαρή κόρη , η οποία δεν επιθυμούσε το γάμο αυτό , η κοπέλα κατέφυγε στον Επίσκοπο , Εκείνος για να την προφυλάξει , την έκειρε Μοναχή ,
ο άρχοντας θύμωσε πολύ , Τον Ευθύμιο διέβαλλε στον Αυτοκράτορα και πέτυχε να εξοριστεί στην Παταλαραία της Δύσεως , όπου υπέστη πολλές θλίψεις και δοκιμασίες …
Το 813 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο ο Λέων ο Ε΄ ο Αρμένιος , λιοντάρι πραγματικό που κήρυξε αμείλικτο πόλεμο κατά των Αγίων Εικόνων , ανακάλεσε από την εξορία Τον Ευθύμιο και του είπε , άκουσα για την Αρετή σου και αν κάνεις το θέλημα μου , θα γυρίσεις πάλι στην Επισκοπή σου και θα ξεχάσεις όλες τις άσχημες μέρες που πέρασες ,
προσπάθησε να Τον πείσει να υποστηρίξει τις θέσεις των εικονομάχων , Εκείνος αντιστάθηκε σθεναρά στον Αυτοκράτορα , ο οποίος τον εξόρισε στην Άσσο όπου δοκίμασε πολλές ταλαιπωρίες , εκεί παρέμεινε ως το θάνατο του Λέοντα …
Ο επόμενος Αυτοκράτορας , Μιχαήλ ο Τραυλός , ήταν κι αυτός εικονομάχος , έφερε Τον Ευθύμιο από την εξορία μαζί με τον Πατριάρχη Μεθόδιο , τους ρώτησε αν επιμένουν στην Προσκύνηση των Εικόνων και πάλι με θάρρος έλεγξε τον Αυτοκράτορα και τον ονόμασε δυσσεβή και παράνομο ,
υποστήριξε την Ορθόδοξη άποψη υπέρ της Προσκυνήσεως των Αγίων Εικόνων , ο Αυτοκράτορας θύμωσε παρά πολύ και διέταξε να Τον εξορίσουν στον Ακρίτα , το ανατολικότερο άκρο της Μαύρης Θάλασσας , εκεί τον έριξαν σε μια σκοτεινή και βρωμερή φυλακή όπου για τρία ολόκληρα χρόνια υπέφερε πολλά βασανιστήρια …
Αφού πέθανε και ο Μιχαήλ , ανήλθε στο θρόνο ο γιος του Θεόφιλος , ο οποίος καλεί Τον Ευθύμιο από την εξορία , προσπαθεί να τον πείσει να αρνηθεί την Προσκύνηση των Αγίων Εικόνων ,
με γενναιότητα αρνείται να συγκατανεύσει στις αιρετικές απόψεις του Αυτοκράτορα …
Ο Θεόφιλος τότε τον υποβάλλει σε φρικτά βασανιστήρια , Τον Μάρτυρα έδεσαν σε τέσσερις πασσάλους , του έδωσαν τετρακόσιους ραβδισμούς σε όλο του το σώμα , το οποίο έγινε μια ολόκληρη ανοιχτή πληγή , έτσι ενώ μόλις που ανέπνεε, τον έριξαν σε μια βρωμερή φυλακή όπου μετά από οκτώ ημέρες , έχοντας περάσει ανυπόφορους πόνους ,
Ο Άγιος Ευθύμιος Παρέδωσε την Αγία ψυχή Του στα χέρια Του Θεού …
Το ταλαιπωρημένο σώμα Του Ευθυμίου Έλαμψε σαν ήλιος και γέμισε τον τόπο με Θαυμάσια Ευωδία ,
οι Χριστιανοί πήραν κρυφά το σώμα Του και το μετέφεραν στον Ναό Του Αγίου Μάρτυρος Ιουλιανού και το Ενταφίασαν Ευλαβικά …
Από την πρώτη στιγμή Ο Άγιος Ευθύμιος , Επιτελούσε πλήθος Θαυμάτων ,
η Θαυματουργική Του Χάρις έκανε ώστε τυφλοί να βλέπουν , χωλοί να περπατούν και δαιμονισμένοι να Θεραπεύονται …
Θα αναφέρουμε δύο χαρακτηριστικά Θαύματα από τα πολλά που έγιναν με την Χάρη Του Αγίου ,
Στο Ρύσσειο της Νικομήδειας είχε πέσει επιδημία πανώλης και καθημερινά πέθαιναν πολλοί , τότε πήγαν την κάρα Του Αγίου και έκαναν Λιτανεία και η επιδημία της πανώλης σταμάτησε να εξαπλώνεται , κάποιο παιδί ήταν πολύ άρρωστο από τύφο , η μητέρα του παρακαλούσε Τον Άγιο να το κάνει καλά ,
τη νύχτα είδε Τον Άγιο να περνά με Λιτανεία έξω από το σπίτι της και να λέει στον κόσμο , σιγά γιατί εδώ έχουμε άρρωστο , τις στιγμές αυτές δεν ακουγόταν τίποτε , νόμιζες πως περπατούσαν όλοι ξυπόλυτοι , τότε Ο Άγιος Ευλόγησε έξω από το παράθυρο τρεις φορές το άρρωστο παιδί και το πρωί έπαυσε ο πυρετός και έγινε τελείως καλά …
Το Θείο και Ιερό Λείψανο παρέμεινε με την Χάρη Του Θεού Άφθορο , Τιμόταν ιδιαίτερα στην Κωνσταντινούπολη ,
μετά την άλωση από τους Τούρκους μετεφέρθη από Ευσεβείς Χριστιανούς στη Χερσώνα , της Κριμαίας όπου Επιτελούσε και εκεί πολλά Θαύματα …
Εκείνη την εποχή είχαν πάει στην Χερσώνα κάποιοι Ευρωπαίοι έμποροι , οι οποίοι βλέποντας τα Θαύματα Του Αγίου , αποφάσισαν να κλέψουν το Λείψανο Του ,
το βάλανε λοιπόν μέσα σε ένα γερό και βαρύτιμο σεντούκι , αγόρασαν και μάρμαρα για να κτίσουν Εκκλησία στο όνομα Του και ανοίχτηκαν στη Μαύρη Θάλασσα …
Καθώς περνούσαν κοντά από την κωμόπολη Χηλή της Μικράς Ασίας , ξέσπασε φουρτούνα που τους ανάγκασε να αγκυροβολήσουν εκεί , τη νύκτα Φανερώθηκε Ο Άγιος και τους είπε ,
Αύριο το πρωί να με βγάλετε σε αυτόν τον τόπο και να με αφήσετε , αν κάνετε αυτό που σας λέγω θα σας βοηθήσω να πάτε σώοι στην πατρίδα σας …
Εκείνοι αψήφησαν το όνειρο και ξεκίνησαν να φύγουν , μόλις ανοίχτηκαν στη θάλασσα ξέσπασε μια φοβερή φουρτούνα και το καράβι έγινε κομμάτια στα ανοιχτά , το πρωί οι κορδοτζήδες και οι φαροφύλακες του φαναριού της Χηλής ,
είδαν το σεντούκι Του Αγίου που είχε βγει στην παραλία , χωρίς να πάθει τίποτε , Χρυσοστόλιστο και με ζωγραφισμένα Εικονίδια που παρίσταναν στάδια του Μαρτυρίου Του Αγίου , νόμισαν πως περιέκλειε κάποιο θησαυρό …
Ο πρώτος που ύψωσε το χαντζάρι του για να σχίσει το σεντούκι , έμεινε με ξερά τα υψωμένα χέρια του , το ίδιο έπαθε και ένας άλλος που προσπάθησε να ανοίξει την κλειδωνιά ,
τότε κατάλαβαν πως πρόκειται για Ιερό πράγμα και ειδοποίησαν τους Ιερείς της Χηλής που κατέβηκαν στο γιαλό με εξαπτέρυγα και λαμπάδες και πήραν Τον Άγιο στην Εκκλησία της πόλεως …
Αργότερα έκαναν ειδικό παρεκκλήσι στα δεξιά της Εκκλησίας , τα μάρμαρα που είχαν μαζί τους οι έμποροι έπεσαν στον πάτο της θάλασσας και παρ’ ότι πέρασαν σχεδόν τέσσερις Αιώνες από τότε δεν έχουν καλυφθεί από την άμμο ,
όταν είναι γαλήνη διακρίνονται μέχρι σήμερα καθαρά , όπως διηγούνται οι Ευσεβείς Χηλήτες …
Το 1922 μ.Χ. , κατά την μικρασιατική καταστροφή , το μισό τμήμα της Χηλής όπου κατοικούσαν μόνο Έλληνες , καταστράφηκε ολοσχερώς από πυρκαγιά , τον Σεπτέμβριο του 1922 μ.Χ. οι Τούρκοι εξόντωσαν με ομαδική σφαγή εκατόν πενήντα άνδρες από τον άμαχο πληθυσμό της Χηλής του Ευξείνου Πόντου ,
στη Μνήμη των Μαρτύρων αυτών του Έθνους , με την ακλόνητη Πίστη για την επάνοδο στην πατρική γη , οι εκ των επιζησάντων Χηλήτες , έστησαν Ευλαβικά αυτή την πλάκα σε αυτούς που υπήρξαν το τελευταίο και τραγικό Εκκλησίασμα του Ιερού Ναού και οι τελευταίοι που Ασπάστηκαν το σεπτό Λείψανο Του Αγίου Ευθυμίου …
Οι Ευσεβείς Χηλήτες φεύγοντας κυνηγημένοι από τον τόπο που γεννήθηκαν κατάφεραν να πάρουν την Κάρα Του Αγίου Ευθυμίου και να την φέρουν στην Ελλάδα ,
τι απέγινε το υπόλοιπο Ιερό Λείψανο Του , κανείς δεν μπορεί να πει με βεβαιότητα …
Η Κάρα Του Αγίου πήγε αρχικά στη βόρειο Ελλάδα και από εκεί με πομπή μεγάλη έφτασε στην Ευγένεια του Κερατσινίου το 1936 μ.Χ.
και τοποθετήθηκε στο Ναό που έφτιαξαν οι πρόσφυγες Χηλήτες , Αφιερωμένο στον Άγιο Ευθύμιο Επίσκοπο Σάρδεων …
Από τότε το Κερατσίνι έχει την Ευλογία να κατέχει αυτόν τον Ανεκτίμητο Θησαυρό ,
Θερμό Προστάτη της πόλεως και Πρεσβευτή προς Τον Θεό …
Από το 1964 μ.Χ. και μετά , έχει καθιερωθεί και δεύτερη Πανήγυρις , την Κυριακή που είναι Αφιερωμένη στην Μνήμη Των Πατέρων της Ζ΄ έβδομης Οικουμενικής Συνόδου ,
που συμπίπτει μεταξύ 11ης και 17ης Οκτωβρίου , λόγω της συμμετοχής Του Αγίου Ευθυμίου στην Σύνοδο αυτή …….
Απολυτίκιο …
Χριστῷ παραστάς , Εὐθύμιε τρισμάκαρ ,
Πλήρης ἀλήκτου τυγχάνεις εὐθυμίας …….
